99. PAN-VOX PAN 6431 ΜΕΛΑΜΠΙΩΤΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ- ΣΚΑΡΑΚΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ 1972

Μελαμπιώτης Εμμανουήλ- Σκαράκης Ευάγγελος PAN-VOX PAN 6431 Τρελό κοπέλι - Γενάρη Μάρτη μ' αγαπάς 1972- 45rpm- 7''

Ο Μανώλης Μελαμπιώτης γεννήθηκε στο χωριό Αστυράκι Μαλεβιζίου. Ο πατέρας του, μυλωνάς στο επάγγελμα, του' φτιαξε την πρώτη του σκαλιστή λύρα. Το γραμμόφωνο του καφενείου του χωριού του του' δωσε τα πρώτα μουσικά ακούσματα, και η μουσική και τα τραγούδια του Κώστα Μουντάκη τον επηρέασαν τόσο ώστε να γίνει κι ο ίδιος λυράρης.

Επαγγελματίας αυτοδίδακτος από 16 χρόνων στο Ηράκλειο, παίζει σε γλέντια, γάμους και πανηγύρια. Στη συνέχεια για μια τριετία στα Κρητικά κέντρα της Αθήνας όπου το 71'-72' συνεργάζεται και με τον Κώστα Μουντάκη, κατόπιν στην Αμερική όπου έμεινε 18 χρόνια, γυρνώντας όλες τις πολιτείες εξασκώντας αποκλειστικά και μόνο το επάγγελμα του λυράρη. Από το 1991 είναι μόνιμα εγκατεστημένος στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Ο Μανώλης Μελαμπιώτης, ο Κρητικός λυράρης του ξενιτεμένου. Είναι η φωνή της Κρήτης στην ξενιτειά. Η σεμνότητα και η αγάπη του για την Κρητική Παράδοση, τη μουσική και το χορό από τα παιδικά του χρόνια τον τράβηξαν στην λύρα. Μαζί με μια απλή προσωπικότητα και καταδεκτικός, χαρίζει ακούραστα στους ξενιτεμένους Κρητικούς μια μυρωδιά από τον Ψηλορείτη, μια λεβεντιά και χάρη πρωτόγνωρη. Όταν θωρείς τον Μανώλη με τη λύρα του γίνεται ένα με τη Κρήτη. Θαρρείς και γίνεσαι και συ ένα μαζί του.

Για τον Βαγγέλη Σκαράκη πληροφορίες δεν υπάρχουν διαδικτυακά. Πιθανότατα εικονίζεται σε κάποια από τις φωτογραφίες του Μανώλη Μελαμπιώτη. 

Το δισκάκι είναι και μονοφωνικό και στερεοφωνικό. Εδώ είναι να απορείς με τον ηχολήπτη. Τον φαντάζομαι να πατάει το κουμπί του stereo (σε τακτά διαστήματα) στην κονσόλα και να πιστεύει στην καινοτόμα προσπάθεια του. Τα τραγούδια υπάρχουν και στον πρώτο lp δίσκο του Μελαμπιώτη στις 33 στροφές.

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο ….(εδώ)

 

 

 

98. LYRA LE 2025 ΛΙΑΠΑΚΗΣ ΑΡΧΟΝΤΗΣ- ΦΟΥΚΑΚΗΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ 1964

 Λιαπάκης Αρχοντής- Φουκάκης Λευτέρης LYRA LE 2025 Πεντοζάλι Ηρακλειώτικο - Εγώ' μαι που γεννήθηκα (Συρτό Χανιώτικο) - Μαλεβιζιώτικος χορός - Κρήτη μου ξακουσμένη (Καλαματιανό) 1964- 45rpm- 7''

 

 

Για τον Αρχοντή Λιαπάκη δεν υπάρχει κανένα βιογραφικό στοιχειό.

Ξεκίνησε να δισκογραφεί αρχές της δεκαετίας του '50 και έχει συνεργαστεί με τους: Μίνω Κοτσαμπασάκη, Ελένη και Σταύρο Πετζετάκη, Λευτέρη Φουκάκη, Μανώλη Χαριτάκη, Νίκο Πατενταλάκη, Ε. Κουτάλα, Αντώνη Παυλάκη, Κ. Τσακαλάκη, Αλέξη Κοκαράκη και Κώστα Καμάρη. Επίσης είχε δισκοπωλείο στο Ηράκλειο.

Πολύ καλός ο Λιαπάκης, έχει δίσκους στις 78 στροφές, αρκετά 45-άρια και αρκετά LP στο ενεργητικό του.

 

Ο Λευτέρης Φουκάκης (στην φωτογραφία παραπάνω με τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη) κατάγεται από τον Πανασό. Ξεκίνησε την καριέρα του όταν απολύθηκε από τον στρατό με τον Μανώλη Ταβερναράκη ή Ρούλιο.

Συνεργάστηκε επίσης με Σκορδαλό Θανάση, Ροδάμανθο Ανδρουλάκη, Γεράσιμο Σταματογιαννάκη, Κλάδο, Κανάκη Κουκλινό, Μανώλη Κασιώτη κ.ά.

Δισκογραφικά ξεκίνησε με τον Λιαπάκη.

Τέσσερα κομμάτια σήμερα, σε ένα EP (extended play) από την LYRA με ένα από τα καλύτερα εξώφυλλα ελληνικού δίσκου 45 στροφών. Τα κομμάτια έχουν κυκλοφορήσει και σε δύο ξεχωριστά

45-άρια και θα αναρτηθούν μελλοντικά.

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο ….(εδώ)

 

97. LYRA LS 1271 ΣΠΙΝΟΥΛΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ- ΜΠΕΖΕΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ- ΑΛΑΜΑΝΟΣ ΠΕΤΡΟΣ 1967

Σπίνουλας Αθανάσιος- Μπεζερής Γιώργος- Αλαμάνος Πέτρος LYRA LS 1271 Συρτός Αγυργιώτικος (Κερκυραϊκός) - Η πέρδικα (Συρτός Κερκυραϊκός) 1967- 45rpm- 7''

Ο Θανάσης Σπίνουλας είναι ο αυτοδίδακτος Κερκυραίος μουσικός που έχει χαράξει τη μουσική παράδοση της Κέρκυρας. Η αγάπη του για τη μουσική, το βιολί και το μουσικό του αυτί, τον έκαναν έναν από τους πιο περιζήτητους βιολιτζήδες στα πανηγύρια και στους γάμους της νεότερης εποχής στην Κέρκυρα.

Γεννήθηκε στον Κάτω Γαρούνα στις 18 Μαρτίου του 1930 και το 1964 αναχώρησε για τη Γερμανία. Οι νέοι Κερκυραίοι πιθανόν να μην τον έχουν ακουστά αλλά σίγουρα τον γνωρίζουν μέσα από το τραγούδι του τη "Ρούγα" της Κέρκυρας. Οι Κερκυραίοι μεγαλύτερης ηλικίας αναμφισβήτητα, τον γνωρίζουν και έχουν χορέψει σίγουρα σε ένα πανηγύρι του νησιού υπό τους ήχους του Σπίνουλα.

Από το 1950 ξεκίνησε δειλά-δειλά να συμμετέχει με το βιολί του σε εκδηλώσεις που χωριού.

Από το 1977 και μετά που επέστρεψε στην Ελλάδα έγινε περιζήτητος από τους πολιτιστικούς συλλόγους και τις κοινότητες καθώς ο χαρακτηριστικός του ήχος, το νευρικό παίξιμο και η φωνή του είχαν ήδη αγγίξει τις καρδιές των Κερκυραίων.

Πριν το 1970 είχε κυκλοφορήσει τον πρώτο του δίσκο, 45 στροφών, με δύο τραγούδια σταθμούς της μουσικής μας παράδοσης, τη "Ρούγα" και τον "Γαστουριώτικο" (θα αναρτηθεί στο μέλλον). Μεγάλο δίσκο έβγαλε έναν το 1977 και έναν άλλο με τραγούδια βασισμένα σε φόρμες παραδοσιακών τραγουδιών. Ο Θανάσης Σπίνουλας ήθελε να διευρύνει τις γνώσεις του και για αυτό πήγε σε σχολή των Ιωαννίνων όπου έμαθε και έφερε στο νησί όλα τα ευρωπαϊκά, αργεντίνικα ταγκό και διάφορα άλλα είδη εμπλουτίζοντας τις υπάρχουσες γνώσεις του στο βιολί.

Το 2016, η Χορωδία Πολιτιστικού Κέντρου Εργαζομένων και Συνταξιούχων Ομίλιου ΟΤΕ Κέρκυρας, του απένειμε στο Δημοτικό Θέατρο, βραβείο για την προσφορά του στο Κερκυραϊκό Παραδοσιακό Τραγούδι.

Στην κιθάρα είναι ο Γιώργος Μπεζερής και στο ακορντεόν ο Πέτρος Αλαμάνος. Δυστυχώς βιογραφικά στοιχεία δεν βρήκα. Πιθανότατα εικονίζονται στην φωτογραφία παραπάνω (και στο φάκελο που θα κατεβάσετε).

Στο σημερινό δισκάκι τιμάμε τον Θανάση Σπίνουλα που και αυτός με τη σειρά του τιμά την ¨Πέρδικα¨. Πιάσαμε το Ιόνιο και συνεχίζουμε.

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο ….(εδώ)

 

 

96. PANIVAR PA-127 ΣΠΑΝΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ- ΣΠΑΝΟΥ ΘΑΛΕΙΑ- ΚΟΝΙΤΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ- ΙΩΑΝΝΟΥ (ΚΑΛΜΑΝΗ) ΜΑΡΙΑ 1969

Σπανός Αντώνιος- Σπανού Θάλεια- Κονιτοπούλου Ειρήνη- Ιωάννου (Καλμάνη) Μαρία  PANIVAR PA-127  Έφυγες μεσ΄ την ξενιτειά (Συρτός) - Μπρατσέρα κινδυνεύει κοντά στην Ικαριά (Μπάλος) 1969- 45rpm- 7''

 

 

Αντώνης Σπανός. Οργανοπαίκτης της τσαμπούνας και της φλογέρας, με καταγωγή από τους Φούρνους Ικαρίας. Παντρεύτηκε την τραγουδίστρια νησιώτικων τραγουδιών Θάλεια Κονδύλα και μαζί της δημιούργησαν μουσικό συγκρότημα που πραγματοποίησε εμφανίσεις σε πανηγύρια στους Φούρνους, την Ικαρία και τη Σάμο.

Το ζευγάρι συνόδεψε τη Δόμνα Σαμίου σε συναυλίες της στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Μαζί της ηχογράφησαν τραγούδια που κυκλοφόρησαν σε δίσκους 45 στροφών. Επίσης, ηχογράφησαν τραγούδια που μεταδόθηκαν στη ραδιοφωνική της εκπομπή «Από παντού της Ελληνικής γης». 

Η τραγουδίστρια της παραδοσιακής νησιώτικης μουσικής Θάλεια Σπανού γεννήθηκε στους Φούρνους Κορσεών στην Ικαρία το 1925. Το πατρικό της είναι Κονδύλα και ήταν κόρη του Μανώλη Κονδύλα.
Παντρεύτηκε τον συντοπίτη της, οργανοπαίχτη Αντώνη Σπανό (τσαμπούνα και φλογέρα) και μαζί του δημιούργησαν μουσικό συγκρότημα που πραγματοποίησε εμφανίσεις σε πανηγύρια στους Φούρνους, την Ικαρία και τη Σάμο. Πρωτοεμφανίσθηκαν στη δισκογραφία το 1954. Η Θάλεια συμμετείχε στο "Σύλλογο προς διάδοση της εθνικής μουσικής" του Σίμωνα Καρρά, ενώ έλαβε μέρος σε πολλές μαγνητοσκοπήσεις δημοτικών τραγουδιών που προβλήθηκαν από την κρατική τηλεόραση. Εκεί, γνωρίστηκε με τη Δόμνα Σαμίου. Αργότερα, η Θάλεια και ο Αντώνης Σπανός συνόδεψαν τη Δόμνα Σαμίου σε συναυλίες της στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Μαζί της ηχογράφησαν τραγούδια που κυκλοφόρησαν σε δίσκους 45 στροφών και αργότερα σε cd. Επίσης, ηχογράφησαν τραγούδια που μεταδόθηκαν στη ραδιοφωνική της εκπομπή «Από παντού της Ελληνικής γης». Την δεκαετία του ’80, η Δόμνα Σαμίου κατέγραψε τη Θαλειώ, όπως την αποκαλούσε, σε παιδικά τραγούδια των Φούρνων. Η Θάλεια και ο Αντώνης Σπανό εμφανίζονται σε δυο ταινίες του Παντελή Βούλγαρη ("Το Προξενιό της Άννας", "Πέτρινα Χρόνια"). Η Θάλεια πέθανε στις 1 Απριλίου 1993 στο Αιγάλεω.

 

H Βρατσέρα ή Μπρατσέρα, από το ιταλικό Bracciera ή brazzera ήταν τύπος μικρού ιστιοφόρου πλοίου με δύο ιστούς (κατάρτια), τον πρωραίο με κλίση προς την πλώρη και τον μέγα με κλίση προς τη πρύμνη, με δύο τριγωνικά ιστία και δύο φλόκους στον πρόβολο (μπομπρέσο). Επίσης ο μέγας ιστός έφερε στο πάνω μέρος μικτό τετράγωνο ιστίο (δολωνίσκο ή κοινώς γαπιόνι).

Ο τύπος αυτού του ιστιοφόρου ήταν πολύ διαδεδομένος στην Αδριατική και στο Αιγαίο Πέλαγος ως επιβατηγό και αλιευτικό που παρέμεινε σε χρήση (με βενζινοκινητήρα) μέχρι την δεκαετία του 1950. Οι συνήθεις διαστάσεις του τύπου αυτού ήταν μήκους 49 πόδια, πλάτους 19 και βάθους κυτών 3 πόδια. Το κατάστρωμα είχε έντονη πλευρική κλίση (βερέμι). Το πηδάλιο φέρονταν εξωτερικά από την πρύμνη και χειριζόταν (μανουβράρονταν) με "οίακα" , όπως στις λέμβους.

Παλαιότερα χρησιμοποιήθηκε και ως πολεμικό πλοίο. Το όνομα θεωρείται ακόμη και ως παραφθορά του ονόματος της αρχαίας Βραττίας. 

 

Το ζεύγος Σπανού στο σημερινό δισκάκι, με την συνοδεία της Κονιτοπούλου Ειρήνης (όπου νησιώτικα και ένας Κονιτόπουλος). Επίσης και στις δυο πλευρές η Ιωάννου (Καλμάνη ή το πιο πιθανό Καλλιμάνη) Μαρία για την οποία δυστυχώς δεν βρήκα βιογραφικά στοιχεία παρότι εμφανίζεται σε αρκετούς νησιώτικους δίσκους (κυρίως συλλογές). Φοβερός μπάλος τόσο στιχουργικά όσο και μελωδικά η ¨Μπρατσέρα¨ που κινδυνεύει.

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο ….(εδώ)

 

 

 

 

95. ATHENEE AT 5021 ΚΑΜΕΝΙΔΗΣ ΣΤΡΑΤΟΣ 1962

 Καμενίδης Στράτος- Κ. Κώστας ATHENEE AT 5021 Ένας αητός (Τσάμικο) - Βάτος και αγκάθια (Καλαματιανό) 1962- 45rpm- 7''

Στράτος Καμενίδης ένας μουσικοσυνθέτης με κλασική παιδεία και γνώστης της μουσικής.  Έγραψε από τα ωραιότερα λαϊκά τραγούδια αλλά και ελαφρά. Οι συνθέτες της εποχής εκείνης τον σνόμπαραν που έγραφε λαϊκά τραγούδια και μάλιστα κάποιος μεγάλος συνθέτης τον απεκάλεσε ο μπουζουξής (το μπουζούκι -δεκαετία του 50- το είχαν παραμερισμένο παρόλο που τότε γράφτηκαν τα καλύτερα λαϊκά τραγούδια). Δυστυχώς δεν πήρε την θέση που του ανήκει και έμεινε από τους λιγότερο γνωστούς συνθέτες. Γεννήθηκε το 1931στην Αθήνα, στους Αμπελοκήπους, και μεγάλωσε στο Αιγάλεω, όπου και πήρε τα πρώτα μαθήματα μουσικής από το Σπύρο Σκοπελίτη, μαέστρο της εκεί Δημοτικής Μπάντας. Αργότερα τελειοποίησε τις σπουδές του -πιάνο και ανώτερα θεωρητικά- στο Εθνικό Ωδείο, με το Χρήστο Αλεξόπουλο. Ο Καµενίδης έγραψε το πρώτο τραγούδι της Μαρίζας Κωχ, ενώ βοήθησε στα πρώτα τους βήματα τον Σταύρο Ξαρχάκο και τον Σταύρο Κουγιουµτζή.
Πολλά τραγούδια του (λαϊκά, ελαφρά και δημοτικοφανή) έγιναν μεγάλες επιτυχίες, αρκετά γνώρισαν δεύτερες και τρίτες εκτελέσεις από τις μεγάλες εταιρείες Columbia και Odeon, ενώ η ¨Κόρη του Ποταμού¨ ακούστηκε και στη διεθνή κινηματογραφική ταινία «Πριγκίπισσα της Ευρώπης».

Μεγάλες επιτυχίες: «Λίγη αγάπη δείξε µου» (Κατερίνα Τζοβάρα), «Μου Λένε να µην Κλαίω», «Μη µʼ αρνηθείς» (Μιµίκα Καζαντζή), «Ο Ήλιος» (Ορφέας Κρεούζης), «Κόρη του Ποταµού» (Γιάννης(Βογιατζής), «Πρωτοβρόχι» (Πάνος Παπαθανασίου), «Το παρελθόν θυμήθηκα» (Άννα Χρυσάφη), «Καρδούλα µου» (Πόλυ Πάνου) κ.ά..

Στη δισκογραφία μπήκε το 1958, με την προτροπή του στιχουργού Χαράλαμπου Βασιλειάδη, που υπογράφει και τους περισσότερους στίχους των τραγουδιών του.

Στη Fidelity ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής, ενώ άρχισε να ηχογραφεί και δικά του τραγούδια, με πρώτο χρονολογικά το ¨ Κελαηδούνε τα μπουζούκια ¨.

Έχει συνεργαστεί με πολλούς λαϊκούς τραγουδιστές όπως: την Μιμίκα Καζαντζή, Μανώλη Καναρίδη, Μπέμπα Μπλανς, Γιώτα Λύδια, Στράτο Παγιουμτζή, Πόλυ Πάνου, Μαρίζα Κωχ, Άννα Χρυσάφη, Γιώτα Γιαννά, Βούλα Πάλλα, Γιάννη Βογιατζή και άλλους πολλούς. Έχει τραγουδήσει και βαριά λαϊκά τραγούδια όπως η ¨Μαύρη γάτα¨ στην Βεντέτα την εταιρεία δίσκων της Πόλυ Πάνου και Πάνου Γαβαλά.

Τα τελευταία χρόνια, ο Στράτος Καμενίδης ζούσε και εργαζόταν (παραδίδοντας μαθήματα αλλά και ως μουσικός πάνω στο πάλκο), στο Ηράκλειο της Κρήτης.
Ο Στράτος Καμενίδης έφυγε από τη ζωή στις 27 Ιανουαρίου 2011.

Δημώδης ορχήστρα στις ετικέτες του δίσκου και διασκευή του Καμενίδη το αποτέλεσμα της σύνθεσης. Μια από τις καλύτερες διασκευές να σημειώσω, παρότι ο Καμενίδης μεσουρανούσε στο λαϊκό τραγούδι. Σε καταλόγους αναφέρετε ότι στο κλαρίνο είναι ο Κ. Κώστας. Πιθανότατα είναι ο Κοντογιώργος Κώστας (ανάρτηση 90) αλλά λόγω συμβολαίου με άλλη δισκογραφική να μην αναφέρεται το όνομα του.

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ)

 

 

94. ODEON GA 1047 ΒΙΔΑΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 1925

Βιδάλης Γεώργιος ODEON GA 1047 Πεντοζάλι - Χορός συρτό Χανιώτικο 1925- 78rpm- 10''

O Γιώργος Βιδάλης ανήκει στην πρώτη γενιά των μεγάλων μουσικών και ερμηνευτών της πρωτεύουσας της Ιωνίας και είναι από τους πρωτοπόρους που δημιούργησαν το μουσικό ύφος στη Σμύρνη, την περίοδο που αναπτύχτηκε και εξελίχτηκε η Σμυρνέικη Εστουδιαντίνα.
Γεννήθηκε το 1884 από ευκατάστατους γονείς και στα παιδικά του χρόνια, παράλληλα με το σχολείο, ασχολήθηκε με την ψαλτική και γρήγορα εξελίχτηκε σε ένα εξαίρετο ψάλτη.
Μέσα στο αναζωογόνο μουσικό κλίμα των αρχών του αιώνα στην Σμύρνη, ο Γιώργος Βιδάλης άρχισε να τραγουδά - ερασιτεχνικά στην αρχή - και στη συνέχεια επαγγελματικά, μπαίνοντας και αυτός στην μεγάλη μουσική παρέα της περίφημης εστουδιαντίνας του Σιδερή, που έμεινε γνωστή με το όνομα " Τα Πολιτάκια ". Μέσα σ' αυτό το μουσικό εργαστήρι, απ' όπου πέρασαν όλοι οι Σμυρνιοί μουσικοί, αλλά και οι κατοπινοί μεγάλοι συνθέτες που διαμόρφωσαν το μουσικό ύφος στο νεώτερο Ελληνικό τραγούδι του μεσοπολέμου, ο Γιώργος Βιδάλης γρήγορα απέκτησε ένα ιδιαίτερο ρόλο.
Έγινε ένας από τους καλύτερους ερμηνευτές του τραγουδιού, που χαρακτηρίστηκε από την επαφή με τις δυτικές αρμονίες και ταυτόχρονα από το άγγιγμα με τους "μουσικούς δρόμους" της Ανατολής. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός, ότι ο Γιώργος Βιδάλης είναι ο σημαντικότερος εκπρόσωπος αυτού του ρεύματος.

Με την ίδια ευχέρεια που τραγουδούσε πολυφωνικού ύφους τραγούδια της οπερέτας ή της επιθεώρησης, τραγουδούσε επίσης -χωρίς να αφίσταται καθόλου- τα ιδιόρρυθμα ρεμπέτικα της περιόδου της ανώνυμης δημιουργίας , που ήταν βασισμένα στους ήχους της βυζαντινής μουσικής. Ο Γιώργος Βιδάλης, σε πολύ μικρή ηλικία (18 ετών), το 1902 παντρεύτηκε και από το γάμο αυτό απέκτησαν τον μοναδικό γιο τους , Πέτρο (1903-1963). Αν και τα στοιχεία που έχουμε, δεν είναι επαρκή, είναι φανερό ότι πρέπει να ήταν διάσημος τραγουδιστής της πρώτης εικοσαετίας του αιώνα, αφού είναι από τους λίγους που κατέγραψαν τη φωνή του στη δισκογραφία των 78 στροφών της πρώτης εκείνης περιόδου, δηλαδή πριν το 1922.

Συνεργάστηκε με όλα τα γνωστά πρόσωπα- μουσικούς και οργανοπαίκτες- στη Σμύρνη, όπως με τους Μηλιαρήδες (Τζών και Lucien), με τον Γεώργιο Σαβαρή, με τους Ογδοντάκηδες, με τους αδελφούς Μπόγια, με τον περίφημο Θεόδωρο Μαυρογένη , ( ή Θοδωράκι), τον Γιώργο Τσανάκα και άλλους.
Είναι ο δεύτερος ( μαζί με τον Ελευθέριο Μενεμενλή), από τους τραγουδιστές της Σμύρνης, που ερχόμενος στην Ελλάδα, συνεχίζει την δισκογραφική του παρουσία, ξεκινώντας μάλιστα πρώτος τις ηχογραφήσεις της γερμανικής ODEON στην Ελλάδα το 1924. Μερικοί μάλιστα από τους πρώτους αυτούς δίσκους, ηχογραφήθηκαν στο Βερολίνο γύρω στο 1925.

Εγκαθίσταται στην Ελλάδα-- στην περιοχή του Βύρωνα-- το 1922 και αμέσως βρίσκει δουλειά--σαν τραγουδιστής-- στα καλύτερα μουσικά στέκια της εποχής, όπως τα κέντρα "Αραράτ" και "Μουρούζη" στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Ασκώντας την ψαλτική, έψελνε κάθε Κυριακή, στην Καθολική εκκλησία του Αγ. Διονυσίου στην Αθήνα. Ανάμεσα στα χρόνια 1924-1933, που είναι η δισκογραφική του περίοδος, συνεργάζεται μόνο με την ODEON-- στη Σμύρνη οι δίσκοι που έβγαλε ήταν της τουρκικής εταιρείας ORFFON-- και καταγράφει συνολικά εκατόν είκοσι περίπου τραγούδια.
Απ' αυτά γύρω στα 30 είναι παραδοσιακά ρεμπέτικα ή ρεμπέτικου ύφους της περιόδου της ανώνυμης δημιουργίας, περίπου 15 δημοτικά, 30 ελαφρά επιθεωρησιακά, ή οπερετικά επώνυμων συνθετών, Ελλήνων και ξένων και τα υπόλοιπα ρεμπέτικα γνωστών δημιουργών, όπως του Παναγιώτη Τούντα, του Παναγιώτη Μπαιντιρλή, του Κώστα Καρίπη, του Κώστα Μισαηλίδη, του Γιάννη Δραγάτση,( ή Ογδοντάκη) και άλλων. Παρ' όλο που απεχώρησε απ' την δισκογραφία--γι' αδιερεύνητους ακόμη λόγους (όπως άλλωστε τα ίδια χρόνια και οι Αντ. Ναλγκάς, Ευάγγ. Σωφρονίου, Δημ. Αραπάκης, Κ. Καρίπης κ.α.)-- εξακολούθησε να παίζει και να τραγουδά σ' όλα τα γνωστά στέκια της εποχής με διάφορα σχήματα. Μάλιστα, μετά το 1930, εκτός από το μαντολίνο, άρχισε να μαθαίνει και έπαιζε μπουζούκι.

Μια άλλη καλλιτεχνική του απασχόληση ήταν η παρουσίαση μουσικών προγραμμάτων στους ταξιδιώτες--μετανάστες, στα πλοία που έκαναν το δρομολόγιο Πειραιάς--Ν. Υόρκη γύρω στο 1930. Σ' αυτά του τα ταξίδια ο καλύτερος συνεργάτης του ήταν ο νεώτερος από την οικογένεια Μηλιάρη, ο Τζών ( ο οποίος και μας πληροφόρησε το 1988 για τη δραστηριότητά του αυτή) καθώς και οι Σπύρος Περιστέρης, Γιώργος Σαβαρής, και ο Κωνσταντινουπολίτης βαρύτονος Π. Μακρής.

Αν και πέρασε στα μέσα της δεκαετίας του 30 σε δεύτερη γραμμή επικαιρότητας, δεν σταμάτησε ποτέ να τραγουδά και να ψέλνει. Στα χρόνια της κατοχής, πικραμένος κι' αυτός όπως και οι περισσότεροι Μικρασιάτες, από τη νέα αυτή σκλαβιά, αποσύρθηκε από το επάγγελμα και έτσι σταμάτησε οριστικά να ακούγεται η εξαίσια αυτή φωνή.
Ένας διαλεκτός συνάδελφος, γεμάτος χιούμορ -και αγάπη για τους συνεργάτες του,-- που αποτυπώθηκε συχνά με τα επιφωνήματα του στις ηχογραφήσεις-- εγκατέλειψε το χώρο αυτό. Από νεαρή ηλικία ήταν εξαίρετος χορευτής και δεν έχανε ευκαιρία να αποδείξει τις ικανότητές του αυτές. Ο καρκίνος που τον χτύπησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, τον κατέβαλε στις 2 Ιουλίου 1948. 

Ο Γεώργιος Βιτάλης (Αθήνα, 1895 - 1959) ήταν Έλληνας συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας. Και εδώ έρχεται το δίλημμα. Ο Βιδάλης ή ο Βιτάλης είναι στον ¨Πεντοζάλι¨ σύμφωνα με την ετικέτα του δίσκου; Στο ¨Μίλιε μου Κρήτη από τα παλιά¨ αναφέρει ότι ήταν ο Βιδάλης και στην ετικέτα λέει Βιδάλης. Έγινε λάθος λοιπόν στην ετικέτα (του δίσκου που ψηφιοποιήσαμε) και στο διαφημιστικό flyer παραπάνω, λογικό αφού ο Βιτάλης δεν τραγουδούσε.Ο Βιδάλης ήταν ο τενόρος

Ο ¨Χορός Συρτό Χανιώτικο¨ δεν υπάρχει στο ¨Μίλιε μου Κρήτη από τα παλιά¨. Υπάρχει το Χανιώτικο Συρτό στην His Master Voice ( Α.Ο. 184 – BJ266-1) από τον Δημήτρη Σέμση ή Σαλονικιό, ηχογραφημένο 6 Μαρτίου (Ιουνίου) 1926. Αναφέρει επίσης ότι την ίδια περίοδο το ηχογραφεί και στην Odeon με την συνοδεία σαντουριού και ουτιού. Χρονολογικά υπάρχει μια διαφορά ενός έτους αλλά από την άλλη ποιος θα μπορούσε να είναι εκτός από τον Σαλονικιό ο οποίος είχε γνώσεις της Κρητική παράδοσης και συνεργασία με τον Λαζαρίδη Γιώργο ή Σπανό.

Για τον Σαλονικιό έχουμε αναφερθεί στην ανάρτηση 44 (βιογραφικό και φωτογραφικό υλικό).

Ο σημερινός γραμμοφωνικός δίσκος δυστυχώς δεν είναι της συλλογής μου. Περίπου δύο μήνες παζαρευόταν για να καταλήξει τελικά Κρήτη, από συλλέκτη στην Αττική με διαμεσολαβητή τις ¨Πέρδικες¨.

Η ιστορία του κάθε δίσκου, πως και που τελικά θα καταλήξει είναι απίστευτη. Περνώντας, πριν από τρία χρόνια από παλαιοπώλη στο παζάρι, μου είπε ότι έπεσε  παρτίδα με γραμμοφωνικά. Μέσα ήταν και ο ¨Πεντοζάλις¨. Τον έχασα. Έπρεπε όμως να έρθει σε συλλέκτη Κρητικών δίσκων. Ο μόνος τρόπος η ανταλλαγή με δίσκο ίδιας αξίας. Έτσι και έγινε. Τα υπόλοιπα τα διαβάζετε και τα ακούτε.

(Τα σκαναρισμένα εξώφυλλα που προστέθηκαν, είναι του Ιδομενέα από Ρέθυμνο και τον ευχαριστώ πολύ που συμβάλει στη προσπάθεια καταγραφής).

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο ….(εδώ)