624. VICTOR 73281 ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ- ΚΥΡΙΑΚΑΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ- ΡΑΣΣΙΑΣ ΛΟΥΗΣ 1921

Στασινόπουλος Σωτήριος (Αηδόνι του Μοριά- Σκέντζος- Χαρδαβέλας) – Κυριακάτης Γιάννης- Ρασσιάς Λούης VICTOR 73281 Τα πρόβατα βελάζουν - Δροσούλα (Κλέφτικος) 1921- 78rpm- 10''

 

Χιλιάδες ήταν οι Έλληνες που αναζήτησαν την τύχη τους στην Αμερική και τον Καναδά στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Οι περισσότεροι μάλιστα από αυτούς, κατάφεραν να προκόψουν όπου πάτησαν αφήνοντας στο πέρασμά τους την κοινωνική και πολιτιστική τους σφραγίδα.  

Από το 1896 ως το 1921 οι Έλληνες μετανάστες της Αμερικής υπολογίζονται γύρω στις 420.000! Μοναδικό μέσο μεταφοράς τους, το θρυλικό υπερωκεάνιο “Νέα Ελλάς”, που έκανε μόνιμα το δρομολόγιο Πειραιάς - Νέα Υόρκη.

Μεταξύ αυτών που αναζητούσαν μια καλύτερη τύχη στη νέα ήπειρο ήταν και ο νεαρός Σωτήρης Στασινόπουλος, που εξελίχθηκε σε σημαντικό τραγουδιστή. Μάλιστα ήταν από τους πρώτους που γραμμοφώνησαν ελληνικά τραγούδια στην Αμερική.

Ο Σωτήρης Στασινόπουλος είχε γεννηθεί στην Στρέζοβα (Δάφνη) Καλαβρύτων το 1880 και στην Αμερική πήγε το 1900. Από το σόι του που είχε το παρατσούκλι Σκέτζος ή Xαρδαβέλλας σήμερα δεν ζει κανείς στη Δάφνη.

Όλοι όμως γνωρίζουν την πορεία του και το ταλέντο του φτωχόπαιδου που μετέφερε το ελληνικό τραγούδι στην Αμερική, γραμμοφωνώντας 97 παραδοσιακά δημοτικά τραγούδια.

Ακούγοντας τα πρώτα τραγούδια είναι φανερό ότι ο Στασινόπουλος ήταν εξαιρετικά καλλίφωνος, αλλά η ερμηνεία του υποσκελιζόταν από την έλλειψη πείρας. Στις μετέπειτα γραμμοφωνήσεις όμως είχε αποκτήσει τεχνική αρτιότητα, καθώς τότε είχε μάθει να παίζει και λίγο λαούτο.

Συνεργάστηκε με όλες τις φωνογραφικές εταιρείες που παρήγαγαν ελληνικό τραγούδι στην Αμερική (COLUMBIA, VICTOR, OKEH) και με όλους τους καλούς μουσικούς που βρίσκονταν στην Αμερική, όπως ο Nίκος Σουλεϊμάνης (κλαρίνο), ο Γιάννης Kυριακάτης (κλαρίνο), ο Aθανάσιος Bρούβας (κλαρίνο), ο Nίκος Pέλλιας (κλαρίνο), ο Γιάννης Mακεδόνας (κλαρίνο), ο Kώστας Γκαντίνης (κλαρίνο) και ο Λουί Pασσιά (σαντούρι).

Ο Στασινόπουλος τα πρώτα χρόνια δούλεψε σαν εργάτης σε διάφορες δουλειές και παράλληλα έκανε τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι. Γραμμοφωνώντας όμως κάποια τραγούδια έγινε γνωστός στο κοινό και έτσι άρχισε να εργάζεται συστηματικά σαν μουσικός και τραγουδιστής.

Με το συγκρότημά του περιόδευσε σε όλες τις ελληνικές κοινότητες των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά, όπου οι ομογενείς τον υποδέχονταν με μεγάλο ενθουσιασμό. Εκτός από το τραγούδι ασχολήθηκε και με την καταγραφή των δημοτικών τραγουδιών που τα εξέδωσε αργότερα στο βιβλίο του «Αθάνατα Ελληνικά Ηρωικά Τραγούδια» (N. Yόρκη 1944). Μάλιστα στο βιβλίο περιλαμβάνονται και πολλά τραγούδια και ποιήματα που είχε γράψε ο ίδιος.

Το “Αηδόνι του Mοριά”, όπως ήταν γνωστός ο Σωτήρης Στασινόπουλος, σώπασε για πάντα το 1960 στην Αμερική.»  

Τα πρώτα τέσσερα τραγούδια του Στασινόπουλου, ηχογραφήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1921. Το ¨Τα πρόβατα βελάζουν¨ στις 7 Σεπτεμβρίου και η ¨Δροσούλα¨ στις 22. Τα άλλα δυο ήταν ¨Ο Γρίβας¨ και ¨Ο Μπαρμπανικόλας¨. Οι επόμενες ηχογραφήσεις έγιναν μετά τον Οκτώβρη του 1922. Στα τραγούδια όπου αναγράφετε λαούτο παίζει ο ίδιος. Στη σημερινή πλάκα γραμμοφώνου,  στο κλαρίνο ο Κυριακάτης και στο σαντούρι ο Ρασσιάς.

Δεν είχα στο πρόγραμμα να σηκώσω Στασινόπουλο, αλλά με συγκίνησε το βίντεο στην προηγούμενη ανάρτηση, που αναφέρετε στους μετανάστες. Μετανάστης και ο παππούς μου (έχω αναφερθεί και σε παλιότερες αναρτήσεις) με αγαπημένο του τραγουδιστή τον Στασινόπουλο, οπότε το ένα έφερε το άλλο.

Φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).