621. FIDELITY 8055 ΣΚΟΡΔΑΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ- ΣΚΟΡΔΑΛΟΥ ΜΑΙΡΗ- ΜΑΝΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ- ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ- ΜΕΤΖΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 1966

Σκορδαλός Αθανάσιος- Σκορδαλού Μαίρη- Μανιάς (Μανιαδάκης) Νικόλαος- Μαρκογιαννάκης Ευάγγελος (Μαρκοβαγγέλης)- Μετζάκης Γεώργιος FIDELITY 8055 Μάνα της Κρήτης γέννημα (Ηρακλειώτικες κοντυλιές) - Τσι νύχτες θαχω συντροφιά (Αποκορωνιώτικος συρτός) - Κουράγιο κάνω στην καρδιά (Αποκορωνιώτικος συρτός) 1966- 45rpm- 7''

«Ο Θανάσης Σκορδαλός γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1920 στο Σπήλι, πρωτεύουσα της Επαρχίας Αγίου Βασιλείου στον Νομό Ρεθύμνης της Κρήτης.

Ο ίδιος άρχισε να μαθαίνει μόνος του να παίζει λύρα, σε ηλικία 9 ετών. Μόλις στα δώδεκα του χρόνια, έκανε το πρώτο του γλέντι στο χωριό Χαμαλεύρι Ρεθύμνης. Έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς λαουτιέρηδες, όπως το Γιάννη Μαρκογιαννάκη που κατάγεται επίσης από το Σπήλι, το Γιάννη Μπερνιδάκη (Μπαξεβάνη), το Νίκο Μανιά και πολλούς άλλους.

Το δισκογραφικό του έργο είναι πάρα πολύ πλούσιο και περιέλαβε πολύ γνωστά τραγούδια.

Διορίστηκε υπάλληλος στην τράπεζα της Ελλάδος από τον Σοφοκλή Βενιζέλο και κατόπιν αφιερώθηκε στη λύρα. Εμφανίστηκε στην Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία και την Αφρική παίζοντας για μετανάστες από την Κρήτη.

Μαζί με τον Κώστα Μουντάκη, θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους δασκάλους της λύρας.

Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών την Τετάρτη 22 Απριλίου 1998 και ώρα 09:30 π.μ. στο Βενιζέλειο Γενικό νοσοκομείο του Ηρακλείου. Η σορός του, τέθηκε για έξι ώρες σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο και κατόπιν ακολούθησε πομπή συγγενών και φίλων του μέχρι το χωριό του. Ενταφιάστηκε στην πατρίδα του, το Σπήλι, στις 23 Απριλίου 1998.»

«Ο Νίκος Μανιάς (Μανιαδάκης) γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου του 1931 στο χωριό Επισκοπή Ρεθύμνου (στην σύγχρονη εποχή υπάγεται στο Δήμο Ρεθύμνου).

Από αγροτική οικογένεια υπήρξε το μικρότερο από τα επτά παιδιά του Γεωργίου και της Αργυρένιας Μανιαδάκη, έζησε φτωχικά και δύσκολα παιδικά χρόνια που του στέρησαν τα δύο από τα έξι αδέλφια του, αλλά και τον πατέρα του το 1944. Σταμάτησε το σχολείο σε ηλικία 8 ετών με το ξέσπασμα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου συνδράμοντας με τη βασκική στο βιοπορισμό της οικογένειας του όταν δεν υποχρεούταν σε καταναγκαστική εργασία από τις δυνάμεις κατοχής. Το μαντολίνο, μέσο έκφρασης του πατέρα του, όπως και το λαούτο του συγχωριανού του και γείτονα Σταύρου Ψυλλάκη ή Ψύλλου υπήρξαν τα πρώτα μουσικά ακούσματα του Νίκου Μανιά.

Η καληκέλαδη φωνή του και η διαρκής συμμετοχή του σε παρέες και γλέντια της εποχής έγιναν γρήγορα αντιληπτά από συγγενείς και φίλους. Έτσι ενώ αρχικά δοκίμασε τη λύρα, δημοφιλέστερο όργανο της εποχής στην περιοχή, σύντομα ζήτησε από τον αδελφό του Γιάννη να του αγοράσει ένα λαούτο όπως κι έγινε. Η πρώτη του δημόσια εμφάνιση πραγματοποιήθηκε σε γάμο στο χωριό του το 1947 με λυράρη τον Κυριάκο Μαυράκη από τη Φυλακή Αποκορώνου. Αυτή ήταν η αρχή μίας 60χρονης διαρκούς παρουσίας στα μουσικά δρώμενα της Κρήτης.

Το 1953 ενώ ασχολείται πλέον επαγγελματικά με τη μουσική γνωρίζει τον Κώστα Μουντάκη σε πανηγύρι στον Κουρνά Αποκορώνου ξεκινώντας έτσι η 26χρονη συνεργασία τους, που απέδωσε σπουδαία μουσικά έργα, θέτοντας τα θεμέλια της σύγχρονης κρητικής μουσικής.

Εκτός της μακρόχρονης συνεργασίας του με τον Μουντάκη ο Νίκος Μανιάς συνεργάστηκε ήδη από τη δεκαετία του '50 με τον επίσης δεξιοτέχνη λυράρη Θανάση Σκορδαλό. Συνεργάστηκε με όλους τους μουσικούς της γενιάς του αλλά και αργότερα με νεότερους καλλιτέχνες αποτελώντας για αυτούς σύνδεσμο και φορέα μουσικής ιστορίας και πολιτισμού.

Ταξίδεψε σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης δημιουργώντας έναν προσωπικό κύκλο ένθερμων θαυμαστών.

Ο Μανιάς θεωρείται κατά κοινή παραδοχή ίσως ο καλύτερος στην απόδοση των ριζίτικων τραγουδιών αλλά και των ταμπαχανιώτικων τραγουδιών ή αμανέδων.

Το συνολικό έργο του, το μοναδικό ηχόχρωμα και η εκφραστικότητα της φωνής του, το ήθος και η ακεραιότητα του χαρακτήρα του, ο σεβασμός στην τέχνη και στο κοινό τον χαρακτήρισαν δικαιωματικά ως "Αηδόνι της Κρήτης" και "Άρχοντα της Κρητικής Μουσικής", ενώ θεωρείται από τους πιο εμπορικούς Κρήτες μουσικούς. Απεβίωσε στις 25 Μαΐου του 2012 στο Ηράκλειο της Κρήτης, ύστερα από μακροχρόνια προβλήματα υγείας.»

«Ο Βαγγέλης Μαρκογιαννάκης γεννήθηκε το 1936 στο Σπήλι του Ρεθύμνου από οικογένεια μουσικών. Ο πατέρας του έπαιξε λύρα, τα αδέρφια του Κώστας και Στέλιος λαούτο, ο Χαράλαμπος λύρα και μπουζούκι και ο Γιάννης λαούτο. Άρχισε σε ηλικία 12 χρονών, με πολύ ζήλο και αγάπη για το λαούτο αλλά και τη σύνθεση σκοπών και τραγουδιών.
Αργότερα ερχόμενος στην Αθήνα είχε την ευκαιρία να σπουδάσει και να αποκτήσει περισσότερες γνώσεις πάνω στο αντικείμενο που αγαπούσε τόσο πολύ, δηλαδή την μουσική. Ασχολήθηκε με το κοντραμπάσο στο οποίο πήρε και δίπλωμα από το Ωδείο Αθηνών.

Εργάσθηκε στην Κρατική Ορχήστρα των Αθηνών και στην Συμφωνική της ΕΡΤ. Παράλληλα έβρισκε μεγάλη ευχαρίστηση στο λαούτο. Συνεργάστηκε με τους αξέχαστους Θανάση Σκορδαλό και Κώστα Μουντάκη. Στη δισκογραφία είχε τη μεγάλη συνεργασία με το Νίκο Μανιά, η οποία απέφερε υπέροχα τραγούδια στο ύφος των ταμπαχανιώτικων, καθώς και με το Σπύρο Σηφογιωργάκη, το Μανώλη Κακλή, τον αδερφό του Γιάννη και άλλους. Επίσης έχει γράψει δίσκο σε συνεργασία με τον Μπάμπη Γαργανουράκη με τίτλο "Παίζω με το λαούτο μου". Ακολούθησαν πολλές συνεργασίες όπως με Ζ. Μελεσσανάκη, Καλογρίδη, Ροδάμανθο Ανδρουλάκη, Μάρκο Φουρναράκη, Παντελή Κρασαδάκη, Γιώργο Παπαδάκη, Στέλιο Μπικάκη και Μανώλη Αλεξάκη. Ο Βαγγέλης Μαρκογιαννάκης θεωρείται και είναι ένας εκ των κορυφαίων δημιουργών της Κρητικής μουσικής.»

Ο Γιώργος Μετζάκης έχει συνεργαστεί με τους: Ιωσήφ Παναγιωτάκη, Κουκλινό Κανάκη, Μουντάκη Κώστα, Κολιακουδάκη Νίκο, Λατζουράκη Φίλιππο, Σκορδαλό Θανάση, Μελαμπιώτη Μανώλη, Σταγάκη Μανώλη, Καλαϊτζάκη Βασίλη και Παπαδάκη Μάρκο.

Σύντομα βιογραφικά για τους καλλιτέχνες του σημερινού 45αριού. Περισσότερα βιογραφικά σε παλαιότερες αναρτήσεις. Στο τραγούδι έχουμε εκτός από τον Σκορδαλό, τον Μανιά και την Μαίρη Σκορδαλού. Το σημερινό 45άρι extended (τρία τραγούδια) κυκλοφόρησε με δύο διαφορετικά εξώφυλλα και τίτλο ¨Τραγούδια της Κρήτης με τον Αθανάσιο Σκορδαλό¨. Η διαφορά στα εξώφυλλα είναι στην ποιότητα. Αυτά που κυκλοφόρησαν στο εξωτερικό ήταν γυαλιστερά με ανάγλυφα τα γράμματα. Τα δεύτερα σε απλό χαρτί με τα ¨αυτάκια¨ έξω (βλέπε φωτογραφίες στο φάκελο). Επίσης κυκλοφόρησαν και με ¨καβαλάρη¨ στο κέντρο.

Φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).