3. LYRA LS 1251 ΤΖΙΜΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ- ΓΑΛΑΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ- ΚΟΥΤΣΑΚΗΣ ΦΑΝΗΣ- ΡΕΜΠΕΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ 1967

Τζιμάκης (Τσαγκαράκης) Γεώργιος- Γαλάνης Δημήτριος- Κουτσάκης Φάνης- Ρεμπελάκης Νίκος LYRA LS 1251  Συρτός Ροδινού Ρεθυμιώτικος - Γίνου στον κάμπο λεμονιά (Κρητικός πηδηχτός χορός) 1967- 45rpm-7''

Τρίτο δισκάκι από την LYRA και εδώ έχουμε το ¨πάντρεμα¨ δυτικής και ανατολικής Κρήτης και αναφορές στο Ρεθυμνιώτη Ροδινό. Τα κάνει άλλωστε αυτά η LYRA όπως θα δούμε και στις επόμενες αναρτήσεις.   

Τρίτη ανάρτηση και αποφάσισα τα βιογραφικά των καλλιτεχνών να βρίσκονται στις πληροφορίες του αρχείου που κατεβάζετε. Αυτό για να μην αδικούμε καλλιτέχνες που είναι δύσκολη η συλλογή πληροφοριών. Για παράδειγμα πληροφορίες για τον Κουτσάκη και τον Ρεμπελάκη όπως και φωτογραφίες είναι δυσεύρετες στο διαδίκτυο. Φυσικά οποιοσδήποτε έχει υλικό για να εμπλουτίσουμε το βιογραφικό του κάθε καλλιτέχνη είναι ευπρόσδεκτος να μου τις στείλει και θα αναρτηθούν.

Καλή ακρόαση. (εδώ)    

2. NINA N-24827 ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ- ΜΑΥΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ- ΚΑΡΜΠΑΔΑΚΗΣ ΠΕΤΡΟΣ 196Χ

Κουτσουρέλης Γιώργος- Μαύρος Νικόλαος- Καρμπαδάκης Πέτρος- NINA N-24827 -Χανιώτικο πεντοζάλι - Κισαμίτικος συρτός - 196Χ -45rpm -7''

 "...Γεννήθηκα το 1914 στην Κίσσαμο και μεγάλωσα στην ίδια επαρχία, όπου ήταν και είναι ζωντανή η κρητική λαϊκή μουσική. Η μουσική με συγκινούσε από μικρό παιδί, όπως τους περισσότερους νέους της εποχής μου, ιδιαίτερα όμως η κρητική μουσική ριζώθηκε μέσα μου κι αυτό ίσως γιατί ο πατέρας μου ήταν ένας από τους σημαντικότερους οργανοπαίκτες (λαγουτιέρης) της εποχής του.

Εκτός όμως από τον πατέρα μου πάρα πολλά άτομα της οικογένειας Κουτσουρέλη έπαιζαν διάφορα όργανα, λαούτα, λύρες, βιολιά και μαντολίνα. Μάλιστα κι εγώ στα πρώτα μου βήματα άρχισα με το μαντολίνο και θυμάμαι που οι δάσκαλοί μου στο Δημοτικό Σχολείο χόρευαν στις εκδρομές που τους έπαιζα, για να μην αναφερθώ στην παιδική μου ηλικία (4-5 ετών), που πάρα πολλές φορές χρησιμοποιούσα την σκούπα της μάνας μου δήθεν για μαντολίνο, η οποία με μάλωνε και μου' παιζε και καμιά στο χέρι γιατί χαλούσα τις σκούπες.
Εν συνεχεία ασχολήθηκα σοβαρά με το λαούτο του πατέρα μου και με τη δική του βοήθεια σε ηλικία 10 χρονών ήμουνα ήδη ένας σωστός λαουτιέρης. Σε λίγο διάστημα, και συγκεκριμένα στα 12 χρόνια μου, ήμουν ένας τέλειος επαγγελματίας και περιζήτητος συνεργάτης από τους κορυφαίους βιολιτζήδες και λυράρηδες της εποχής εκείνης, όπως π.χ. ο Νικ. Χάρχαλης, ο Γ. Μαριάνος, ο Νικ. Κουφιανός κ.λπ.
Σε ηλικία 16 ετών ηχογράφησα τους πρώτους μου δίσκους στην «Κολούμπια» με τον Γ. Μαργιάνο βιολί και Αλέκο Καραβίτη λύρα, αργότερα δε και πάντοτε πριν από τον πόλεμο, έγραψα κι άλλους δίσκους με το Γεώργιο Μαργιάνο, ως και ατομικά δικά μου με σόλο λαούτο.
... Το έτος 1939 μαζί με τον Καραβίτη παίξαμε για πρώτη φορά και σαν αντιπρόσωποι όλης της Κρήτης κρητική μουσική από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών.
... Μετά τον πόλεμο συνέχισα την επαγγελματική μου δράση με συνθέσεις δικές μου και με την επανάληψη στα πατροπαράδοτα κισαμίτικα συρτά, τα οποία εξακολουθώ να λατρεύω και να τα μεταδίδω σ' όποιον συνάδελφο με πλησιάζει.
Στους μεταπολεμικούς μου δίσκους έχω συνεργασθεί με το Ν. Σαριδάκη (Μαύρο) βιολί και κυρίως με τον αδελφό μου Στέλιο με σόλο λαούτα και τραγούδι. Τα κομμάτια αυτά ήταν συνθέσεις δικές μου και σε συνεργασία και του αδελφού μου Στέλιου. Τραγουδιστές χρησιμοποίησα τον Χρήστο Κορωνιωτάκη και Θεοχάρη Τζινευράκη, οι οποίοι σήμερα δεν είναι στη ζωή. Μάλιστα πρέπει να σημειώσω με καμάρι ότι ο πρώτος μεταπολεμικός μου δίσκος ήταν το «Χίτλερ να μην το καυχηθείς...», που έκαμε τότε μεγάλο ντόρο.
Κατά το έτος 1949 προς 1950 ηχογράφησα μία ατομική μου σύνθεση με τίτλο «Αρμενοχωριανός Συρτός», η οποία είχε μεγάλη επιτυχία, εκίνησε την προσοχή και το ενδιαφέρον και των μεγάλων μουσικών και αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως βάσις από τον κ. Μίκη Θεοδωράκη για τη μουσική επένδυση της ταινίας «ΖΟΡΜΠΑΣ» και παρουσιάστηκε ως δική του δήθεν σύνθεσις.
Από το έτος 1950 έως και 1958 εγώ και τ' αδέλφια μου, δηλαδή τα τρία αδέλφια Γιώργης, Μανώλης και Στέλιος Κουτσουρέλης, εκπροσωπήσαμε υπεύθυνα ολόκληρη τη μουσική της Κρήτης μέσω του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας Αθηνών με δύο εκπομπές την εβδομάδα, «Κρητικό Μεσημέρι» και «Κρητική Βραδυά». Το σήμα της εκπομπής μας, όπως θα το θυμούνται πολλοί ακόμη, ήταν:
"Τη μουσική της Κρήτης μας, π' όλος ο κόσμος θέλει,
σας την παρουσιάζουνε τ' αδέλφια Κουτσουρέλη".
Κατά την ίδια περίοδο, είχα ατομική υπεύθυνη εκπομπή στο Ραδιοφωνικό Σταθμό Χανίων με τον τίτλο «Κρητικοί Μουσικοί Περίπατοι».
Κατά το έτος 1958 εγκαταλείψαμε τις εκπομπές αυτές λόγω θανάτου του αδελφού μας Μανώλη.
Κατά την ίδια περίοδο και πριν από το θάνατο του αδελφού μας τούτου, είχα ηχογραφήσει δύο δίσκους στην Κολούμπια. Συνεργάστηκα με τον Κώστα Μουντάκη και Γιώργη Τζιμάκη, που ήταν συνεργάτες της εκπομπής μας. Μάλιστα πρέπες να σημειώσω εδώ ότι σ' ένα από τα κομμάτια μιας επιτυχίας μου με τίτλο «Νέος Καστελλιανός Συρτός» ο Κώστας Μουντάκης σημείωσε τρομακτική επιτυχία τόσο στη λύρα όσο και στο τραγούδι. Ετράβηξε πολύ την προσοχή του κοινού, ώστε δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι, ενθαρρυνθείς με αυτή την επιτυχία (διότι ήταν και ο πρώτος δίσκος με τον οποίο άρχισε την καριέρα του) προχώρησε εμπρός με θάρρος και αυτοπεποίθηση, μετέπειτα δε με την ικανότητά του και τη σκληρή δουλειά του, κατόρθωσε να διακριθεί και να μεσουρανήσει.
Λόγω του πένθους εγκατέλειψα επί αρκετά χρόνια το επάγγελμα και ξαναγύρισα ύστερα από απαίτηση και μεγάλη πίεση των φίλων μου και του ευρύτερου κοινού μετά από δεκαετία περίπου. Μετά την επάνοδό μου στην ενεργό δράση ηχογράφησα με αρκετή επιτυχία την σύνθεση, που την δεύτερη φορά δώσαμε τίτλο "Κρητικό Συρτάκι", το "Αγρίμι-Αρωμα" (συρτά) με σόλο λαούτα και τραγούδι δικό μας.
Κατά το έτος 1974 αρχίσαμε μία συνεργασία με τον αείμνηστο Νίκο Ξυλούρη, για ένα μεγάλο δίσκο με 12 τραγούδια. Επειδή όμως μια τέτοια δουλειά απαιτούσε χρόνο πολύ, αναγκάστηκα να διακόψω και με σκοπό να συνεχίσω αργότερα. Έτσι από τα κομμάτια της τότε συνεργασίας μας εκυκλοφορήσαμε ένα μικρό μόνο δίσκο με δύο τραγούδια, το «Νενέ μου» που παίζω σόλο λαούτο και τραγουδεί ο Ξυλούρης και το «Μπαρμπούνι» όπου συμμετέχει με τη λύρα. Δυστυχώς λόγω της ασθενείας και του θανάτου του δεν κατέστη δυνατόν να ολοκληρώσωμε την εργασία που αρχίσαμε.
Σ' ένα δικό του δίσκο (του Ν. Ξυλούρη) με τίτλο «Τα που θυμούμαι τραγουδώ», που τον είχαμε αρχίσει πριν 2-3 χρόνια, με παρακάλεσε κι εγώ του επέτρεψα κι έβαλε το «Νενέ μου» και μία από τις τελευταίες τότε επιτυχίες μου, «Κρουσταλλοβραχιονάτη μου», με μουσική και στίχους αποκλειστικά δικούς μου.
Προτού τελειώσω το βιογραφικό μου σημείωμα, πρέπει να υπογραμμίσω ότι με τον Νικόλαο Χάρχαλη έχω κάμει πρόχειρες ηχογραφήσεις σε πομπίνα όταν ήταν 87-88 ετών, τις οποίες πολλοί έχουν ηχογραφήσει και αντιγράψει σε κασσέτες, όχι εμπορεύσιμες, που παρά την ηλικία του είχαν αρκετή επιτυχία (μετά από λίγο καιρό πέθανε).
Επίσης πρέπει να σημειώσω ότι όμοιες ηχογραφήσεις έκαμα (σόλο λαούτο) με το Νικόλαο Τσέγκα, ο οποίος ήταν πάρα πολύ σωστός τραγουδιστής, πλην όμως δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε επίσημη εργασία, διότι τη φωνή του δεν την τραβούσε το μικρόφωνο, ίσως γιατί έκανε αρκετή χρήση οινοπνεύματος και τσιγάρου.
Τέλος, σημειώνω ότι κατά καιρούς είχα πολλές προσκλήσεις από το εξωτερικό, πλην για διάφορους οικογενειακούς λόγους δεν πήγα ποτέ..."
Ο Γιώργης Κουτσουρέλης πέθανε στις 18 Ιουνίου 1994.

http://ganifantis.blogspot.com/2012/05/blog-post.html

http://www.grecian.net/music/artists/koutsourelis.htm

http://sadentrepese.blogspot.com/2009/02/blog-post_4414.html

http://www.cretamusic.com/www.cretamusic.gr/koutsourelis.htm

Φωτογραφίες και το ηχητικό......(Εδώ)

1. ODEON GA 7166 ΚΑΛΟΓΕΡΙΔΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ 1938

Καλογερίδης Ευστράτιος - ODEON GA 7166 -Κρητική νυκτωδία - Κρητικός χορός - 1938 -78rpm -10''

Ο Στρατής Καλογερίδης γεννήθηκε στη Σητεία το 1883. Στις αρχές της δεκαετίας το 1910 έφυγε στο Παρίσι για να σπουδάσει Χημεία, τον κέρδισε όμως το πεντάγραμμο και, αντί να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο, παρακολουθούσε μουσική στο Κονσερβατουάρ των Παρισίων.
Εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Ηράκλειο από το 1915 και ασχολήθηκε ως φωτογράφος στο προάστιο Πόρος, όπου η σημερινή στάση Καλογερίδη των αστικών λεωφορείων.
Η αγάπη του για τη μουσική, το ταλέντο του και η μουσική του παιδεία του επέτρεψαν να διευθύνει με μεγάλη επιτυχία για πολλά χρόνια τη Φιλαρμονική του Δήμου Ηρακλείου και να την ανεβάσει στο επίπεδο μεγάλης ορχήστρας.
Ασχολήθηκε με πάθος με την κρητική μουσική και ερεύνησε με ζήλο τις ρίζες της μουσικής παράδοσης ιδιαίτερα της ανατολικής Κρήτης και της πλούσιας σε μουσική κληρονομιά Σητείας κατεξοχήν. Κατέγραψε, αλλά και διασκεύασε πολλές παραδοσιακές κοντυλιές, αλλά και πηδηχτούς και άλλους σκοπούς της ανατολικής Κρήτης, συνέθεσε, καθώς φαίνεται, ο ίδιος μελωδίες βασισμένες στα παραδοσιακά μουσικά πρότυπα και ηχογράφησε ορισμένα κομμάτια σε δίσκους 78 στροφών.
Παρά την ευρωπαϊκή διασκευή που έκαμε σε πολλά παραδοσιακά κομμάτια, τα οποία κατέγραψε και στο πεντάγραμμο (σύμφωνα με τη μουσική του παιδεία), χωρίς όμως να προδώσει την αυθεντική τους μορφή, έγινε πολύ αγαπητός στους συμπατριώτες του, ακριβώς για την αγάπη του στη λαϊκή μουσική της Κρήτης και για τον αδαμάντινο χαρακτήρα του.
Χάρη στη μέριμνα της κόρης του Αλίκης οι παρτιτούρες του διασώθηκαν και συγκεντρώθηκαν από το Δήμο Ηρακλείου, για να εκδοθεί μέρος τους με φροντίδα της Βικελαίας Βιβλιοθήκης το 1985, με αφορμή τα 25 χρόνια από το θάνατό του.Ο Στρατής Καλογερίδης πέθανε τον Ιούλιο του 1960 στον Πειραιά και ετάφη στο νεκροταφείο Καλλιθέας στην Αθήνα, όπου βρίσκονται ακόμη τα οστά του.

https://mega.nz/folder/9NtGnDRY#TQ3i6ug9BQg042nKg17q6g

Αναγκαίες διευκρινίσεις

Ξεκινάει λοιπόν το ταξίδι. Ένα ταξίδι με προορισμό την μουσική.

Ηχογραφήματα Ελληνικής παραδοσιακής μουσική αποτυπωμένα σε πλάκες και βινύλια. Στις 45,78 και 33 στροφές. Στις 7,10 και 12 ίντσες. Με τα σημάδια του χρόνου πάνω τους. Τη δική τους ιστορία. Αγορασμένα, χαρισμένα, ανταλλαγμένα, παζαρεμένα και κληρονομημένα. Ξεχασμένα, χτυπημένα, σπασμένα, σκονισμένα, πολυπαιγμένα, γρατζουνισμένα, ραγισμένα.

Ξεχασμένα. Ξεχασμένα …αλλά αγαπημένα.

Και ήρθε ο καιρός της ανάσυρσης τους από τη λήθη. Για να ταξιδέψουν ξανά στα πέλαγα.

 

Αναγκαίες διευκρινίσεις

i. Το ιστολόγιο είναι προσωπικός χώρος κι εκφράζει τη βαθιά αγάπη του δημιουργού του για τη μουσική και τις άλλες τέχνες. Αυτονόητα λοιπόν δεν επιδιώκει και δεν αποκομίζει καμία απολύτως οικονομική ωφέλεια από τη λειτουργία του.

ii. Μεταξύ άλλων παρουσιάζονται και ηχογραφήματα παλαιότερης εποχής, με θεματική κατά κανόνα αλληλουχία και με αποκλειστικό σκοπό την ανάσυρσή τους από τη λήθη και τη γνωστοποίησή τους σε φίλους, συλλέκτες και ερευνητές.

iii. Σχόλια δημοσιοποιούνται μόνο με την προϋπόθεση ότι είναι κόσμια, μη ρατσιστικά, μη εθνοκαπηλικά και δεν διαφημίζουν άμεσα ή έμμεσα κάποιο προϊόν.