169. CRETE 1001 ΚΑΝΤΗΛΙΕΡΑΚΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ- ΚΑΣΤΑΝΑΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ- ΤΣΙΤΣΙΡΙΔΑΚΗ Κ. 196X

Καντηλιεράκης (Καντηλιέρης) Σταύρος- Καστανάκης (Καστάνης) Παναγιώτης- Τσιτσιριδάκη Κ. CRETE 1001 Ta vasana to gierou (Τα βάσανα του γέρου) - Prokopi tis pantrias (Προκοπή της παντρειάς) 196X- 45rpm- 7''

Σταύρος Καντηλιεράκης (Καντηλιέρης). Ο βετεράνος και σπουδαίος αυτός καλλιτέχνης που εδώ και δεκαετίες προσφέρει απλόχερα στην βιολιστική μουσική παράδοση των Χανίων, γεννήθηκε το 1936 στο ηρωικό χωριό των Κεραμιών Κυδωνίας, στην Παναγιά. Ο πατέρας του ήταν ο αείμνηστος ριζίτης, ο Σήφης Καντηλιέρης. Ασφαλώς από εκεί κληρονόμησε κι ο Σταύρος την καλλιτεχνική αυτή του κλίση. Σε ηλικία 14 ετών, πήρε ένα καλάμι και έφτιαξε ένα αυτοσχέδιο θιαμπόλι και την ίδια περίοδο περίπου, αγόρασε από ένα χωριανάκι του το όργανο που ποθούσε, το βιολί.

Κι έμαθε μόνος του, αυτοδίδακτος! Μα σε έξη μήνες περίπου, κατάφερε να παίξει σιγά σιγά τους πρώτους του σκοπούς. Παράδειγμα προς μίμηση είχε έναν ξάδελφο του, τον Απόστολο Σκουμπάκη που δυστυχώς έφυγε πολύ νέος από την ζωή. Πρότυπο του επίσης και ο τρανός Μαύρος! Το πρώτο ολοκληρωμένο του γλέντι, το έβγαλε σε ηλικία περίπου 18 ετών. Η συνέχεια της μουσικής του σταδιοδρομίας, σπουδαία. Πολλά τα γλέντια, μεγάλη η φήμη, σπουδαίες οι συνεργασίες του, μιας κι έπαιξε σχεδόν με όλους τους καλύτερους λαγουτιέρηδες της εποχής του.

Δισκογραφικά επίσης, σημαντική η παρουσία του όλα αυτά τα χρόνια, αλλά σημαντική και η συνθετική του προσφορά, μιας και έχει συνθέσει τον δικό του σκοπό, τον "Συρτό του Καντηλιέρη".  Ο Σταύρος Καντηλιέρης διατελεί εδώ και πολλά χρόνια μέλος του συλλόγου μουσικών του νομού Χανίων "Ο Χάρχαλης" και επίσης προσφέρει κι από την θέση του δασκάλου, μιας και πολλά νέα παιδιά μαθαίνουν δίπλα του εδώ και χρόνια τα μυστικά του βιολιού.

Ο Παναγιώτης Καστάνης, με το λαγούτο και το τραγούδι του έγραψε την δική του ιστορία, έβαλε την προσωπική του πινελιά στο ευρύ φάσμα της κρητικής μουσικής. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κάντανο Σελίνου και από έφηβος έμαθε να παίζει λαγούτο και να συμμετέχει ενεργά στα παραδοσιακά γλέντια.

Θαυμαστής του Δημήτρη Γαλάνη, του Μανώλη Καρτσώνη και των Κουτσουρέληδων, δεν άργησε να αξιοποιήσει το ταλέντο του και να εξελιχθεί σε έναν από τους καλύτερους μουσικούς, όχι μόνο των Χανίων, αλλά της Κρήτης γενικότερα. Μοναδική χροιά, άψογη πενιά, συνεργάστηκε με τα κορυφαία βιολιά των Χανίων, όπως ο Μιχ. Κουνέλης, ο Κ. Παπαδάκης(Ναύτης), ο Παύλος Πολυράκης, ο Φώτης Κατράκης, ο Μανιός κλπ. Δισκογραφικά έχει αφήσει αξιόλογο έργο, επίσης παρέστει σε εκδηλώσεις των Κρητών της ομογένειας στο εξωτερικό.

Για μερικά χρόνια παρουσίαζε την ραδιοφωνική εκπομπή του συλλόγου "Ο Χάρχαλης" στην τοπική ραδιοφωνία Χανίων. Δυστυχώς, σοβαρά προβλήματα υγείας τον κράτησαν μακριά από την μουσική τα τελευταία χρόνια.

Για την Τσιτσιριδάκη Κ. (πιθανότατα Κατερίνα), δεν κατάφερα να βρω στοιχεία.

Σατυρικό το σημερινό δισκάκι και παρόλο τις παικτικές ικανότητες του Καντηλιέρη-Καστάνη, ξενίζει ο σατυρικός στίχος στη μελωδία του Ερωτόκριτου (Προκοπή της παντρειάς).

Τα σκαναρισμένα εξώφυλλα είναι του Ιδομενέα από Ρέθυμνο και τον ευχαριστώ που βοηθάει στην προσπάθεια καταγραφής.  

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).

 

168. RCA VICTOR 48g 2326 ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ- ΖΕΡΒΑΣ ΤΑΣΟΣ 1962

Δερμιτζάκης Ιωάννης (Δερμιτζογιάννης, Δερμιτζής)- Ζέρβας Τάσος RCA VICTOR 48g 2326 

Ο πύραυλος (Κοντυλιές) - Χανιώτικος συρτός 1962- 45rpm- 7''

Γιάννης Δερμιτζογιάννης (βλέπε αναρτήσεις 13, 57, 92, 126 και 143) ή Δερμιτζογιάννης, ο αείμνηστος δημοφιλέστατος βάρδος της Κρητικής και δη της Λασιθιώτικης Μουσικής Παράδοσης, ο οποίος, με τη λύρα με γερακοκούδουνα, με το βιολί, με την κιθάρα, με το τραγούδι, με την ποίηση και τις δικές του μαντινάδες, με τα γνωμικά και με την καλή του καρδιά ως άριστος οικογενειάρχης και μεγάλος Κρητικός και άνθρωπος, με δίσκους, κασέτες, δημοσιεύσεις και έκδοση βιβλίων, ραδιοφωνικές και αργότερα και λίγες τηλεοπτικές παρουσίες, περιοδείες στα νησιά και σε όλη την Ελλάδα και την υφήλιο, κατέλειπε κενό τεράστιο.

Πριν από μισόν αιώνα το σύνολο σχεδόν των Λασιθιωτών και μέρος των Ηρακλειωτών αλλά και κάποιων μερακλήδων της Δυτικής Κρήτης και της Νησιώτικης και Στεριανής Ελλάδας γλεντούσαν με τις κοντυλιές του, τον άκουγαν καθημερινά στις ραδιοφωνικές εκπομπές (Ρ.Σ.. Ιεράπετρας και Ηρακλείου) και αγόραζαν τους δίσκους του με τους σατιρικούς, πατριωτικούς, ηθοπλαστικούς, φιλοσοφημένους στίχους (μαντινάδες).

Έκτο δισκάκι του Δερμιτζογιάννη (από τις πέρδικες) με Τάσο Ζέρβα στην κιθάρα. Ένας ¨Χανιώτικος συρτός¨ στη δεύτερη πλευρά με βιολί και ηχόχρωμα νησιώτικο. Στην πρώτη πλευρά με επίκαιρους στίχους ο ¨Πύραυλος¨, παρότι πύραυλο εννοεί το διαστημόπλοιο. Το δισκάκι έχει κυκλοφορήσει και με ετικέτες 47g 2326 σε RCA VICTOR (κάποια άλλα μόνο σε RCA). Προτίμησα όμως το 48g λόγω καλύτερης κατάστασης.

Τα σκαναρισμένα εξώφυλλα είναι του Ιδομενέα από Ρέθυμνο και τον ευχαριστώ που βοηθάει στην προσπάθεια καταγραφής.  

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).

 

167. ODEON DSOG 3348 ΚΟΝΙΤΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ- ΚΟΝΙΤΟΠΟΥΛΟΥ/ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ- ΚΟΥΚΟΥΛΑΡΗΣ ΣΤΑΘΗΣ 1967

Κονιτόπουλος Κώστας- Κονιτοπούλου/Πρωτονοταρίου Κυριακή (Κούλα)- Κουκουλάρης Στάθης ODEON DSOG 3348 Ψαράδες γεια σας (Συρτομπάλλος) - Η προσφυγοπούλα (Καλαματιανός) 1967- 45rpm- 7''

Βλέποντας τις ετικέτες του σημερινού δίσκου, υπέθεσα ότι η υπόθεση ανεύρεσης βιογραφικών στοιχείων ήταν οικογενειακή και αφορούσε τους Κονιτόπουλους.

Ο Κώστας Κονιτόπουλος στο τραγούδι, αδερφός του Γιώργου, του Βαγγέλη, της Ειρήνης, της Αγγελικής και ξάδερφος της Κυριακής (Κούλας) Πρωτονοταρίου/Κονιτοπούλου. Γεννήθηκε στη Νάξο το 1941. Ήταν το τρίτο, από τα πέντε παιδιά της οικογένειας Κονιτοπούλου, γιος του γνωστού Ναξιώτη βιολιτζή Μιχάλη Κονιτόπουλου και της Μαρίας Φυρογένη. Έρχεται στην Αθήνα το 1956 .

Το 1967, γυρίζει τα πρώτα δισκάκια 45 στροφών στην Minos, με τον αδελφό του, Γιώργο, ενώ συνεργάστηκε και με άλλες εταιρίες της εποχής. Το 1977, κυκλοφορεί, ο δίσκος "Αξέχαστες νησιώτικες επιτυχίες" και πολύ αργότερα η κασέτα με τίτλο "Σήμερα είναι η γιορτή σου" . Τραγούδησε σε γνωστά μαγαζιά, όπως στην "Άνεση" στο Γαλάτσι, στα "Παλιά Δειλινά" της οδού Κέας, στο "Καστέλο" στην Καυταντζόγλου, στο οικογενειακό κέντρο "Μουράγιο" στα κάτω Πατήσια, στο "Χρυσό Βαρέλι, στο παλιό "Καν-Καν". 

Μαζί του στο τραγούδι, η ξαδέρφη του Κούλα, γεννημένη το 1932. Όλοι οι εμπλεκόμενοι με καταγωγή την Κινίδαρο Νάξου.

Σύνθεση και στίχους στη μια πλευρά ο Γιώργος Κονιτόπουλος, ενώ στίχους στη δεύτερη πλευρά ο Βοντογιώργης Γιώργος. Τα ψιλά γράμματα λένε συνοδεία νησιώτικου συγκροτήματος. Στο βιολί δεν είναι ο Γιώργος Κονιτόπουλος γιατί ηχογραφούσε για άλλη δισκογραφική εταιρεία, αλλά ο επίσης δεξιοτέχνης του βιολιού ο Στάθης Κουκουλάρης, πληροφορία που μου έδωσε ο Κλεάνθης Ατσαλάκης (λάτρης του Γιώργου Κονιτόπουλου). Να τον ευχαριστήσω, επίσης για τα βιογραφικά στοιχεία και το φωτογραφικό υλικό του Κώστα Κονιτόπουλου.    

Ο Κουκουλάρης Στάθης γεννήθηκε το 1945 στον Κινίδαρο Νάξου. Παίζει βιολί και τραγουδά δημοτικά και νησιώτικα. Είναι πατέρας του Βαγγέλη Κουκουλάρη και της τραγουδίστριας νησιώτικων Νίκης Κουκουλάρη.

Ξεκίνησε βιολί στα δεκατρία και. αργότερα φοίτησε στο Ωδείο Αθηνών. Στο διάστημα 1968-1976 ήταν εγκατεστημένος στην Αυστραλία.

Συνεργάστηκε κυρίως με νησιώτες τραγουδιστές και το 1995 ηχογράφησε τρεις προσωπικούς δίσκους: Ιστορία της Ελληνικής Μουσικής: βιολί, Από τη Μικρασία στο Αιγαίο και Το νησί μου θα θυμάμαι.

Έχει συμμετάσχει στις ηχογραφήσεις περίπου τεσσάρων χιλιάδων τραγουδιών.

«Η ζωή μου δεν θα έλεγα ότι ήταν κάτι το σπουδαίο. Απλά έπαιξα κοντά σε σπουδαίους» μας λέει ο βιολιστής, που άρχισε την πορεία του από τον Κινίδαρο της Νάξου για να καταλήξει σήμερα να θεωρείται κορυφαίος στο είδος του. «Την εποχή που ξεκίνησα μεγάλη και τρανή ήταν η οικογένεια των Κονιτοπουλέων. Από πολύ μικρός άκουγα βιολί και τρελαινόμουν. Πρότυπό μου είχα τον Μιχάλη Κονιτόπουλο (πατέρας των παραπάνω), τον σπουδαιότερο βιολιτζή που έχει βγάλει η ελληνική παράδοση» συνεχίζει συγκινημένος, φέρνοντας πάλι στον νου του τα πρώτα του βήματα.

«Τον πρώτο μου δίσκο τον έβγαλα όταν ήμουν 13 ετών. Το 1960 πρωτομπήκα στη δισκογραφική εταιρία Columbia. Με πήγε ο Γιώργος Κονιτόπουλος, αδερφός της Ειρήνης, του Βαγγέλη και της Αγγελικής (τον Κώστα δεν τον αναφέρει). Μετά πάτησα στα πόδια μου κι έγινα το όνομα που έγινα με πολύ μεγάλο κόπο» αναφέρει ο καλλιτέχνης, που έχει δουλέψει με τη Ρόζα Εσκενάζυ, τη Σοφία Κολλητήρη, την Τασία Βέρρα, τον Μάκη Χριστοδουλόπουλο, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τη Γιώτα Λύδια, την Πόλυ Πάνου, την Άννα Σαρρή Καραμπεσίνη και τόσους άλλους.

Στο ωδείο όπου πήγαινε όταν ήταν έφηβος υπήρχε ένας όρος: να παίζουν οι μαθητές μόνο κλασικό βιολί. Ωστόσο, οι δικές του ρίζες ήταν βαθιά χωμένες στην παράδοση. «Εγώ έπαιρνα το βιολί και έπαιζα παραδοσιακά τραγούδια όπου έβρισκα. Νομίζω ότι το είχα στο αίμα μου» μας λέει χαμογελώντας, ενώ στο βλέμμα του δεν φαίνεται η ολική τύφλωση.

Τον ρωτάμε με δυσκολία πώς έχασε το φως του, αλλά ο ίδιος δεν φαίνεται να δυσκολεύεται να μιλήσει γι’ αυτό. «Από μικρός είχα πρόβλημα με την όρασή μου. Αν και προσπάθησαν οι γονείς μου να βρουν λύση, αυτό δεν γινόταν, γιατί υπήρχε ατροφία οπτικού νεύρου. Έτσι, όσο μεγάλωνα τόσο χανόταν η όρασή μου, μέχρι που έμεινα τελείως τυφλός».

Πόσο δύσκολο είναι, όμως, να παίζει ένα τόσο ιδιαίτερο μουσικό όργανο χωρίς να βλέπει; «Δεν είναι δύσκολο. Ωστόσο, πρέπει να το έχεις μέσα σου για να παίξεις βιολί. Σκεφτείτε πως όταν διδάσκω μαθήματα βιολιού, αν κάποιο παιδί διαπιστώνω ότι δεν είναι κατάλληλο για να παίξει, του το λέω ευθέως. Δεν μου αρέσει να κοροϊδεύω κανέναν, μια και γνωρίζω αρκετά καλά ποιος μπορεί να παίξει και ποιος όχι» σημειώνει.

Ο Στάθης Κουκουλάρης δεν έπαιξε ποτέ βιολί στο πλευρό κάποιου έντεχνου τραγουδιστή. «Δεν υπάρχει καμιά σχέση μεταξύ των λαϊκών-παραδοσιακών τραγουδιστών με τους έντεχνους. Οι λαϊκοί-παραδοσιακοί είναι σκάλες ανώτεροι. Και σε ψυχή και σε φωνή» τονίζει ο καλλιτέχνης, που έχει συμβιβαστεί με το γεγονός ότι είναι τυφλός.

 

 Κονιτόπουλος Γ.- Βοντογιώργης Γ.

«Ακούω τα χειροκροτήματα του κόσμου και είναι σαν να βλέπω το πλήθος. Δεν με ενοχλεί καθόλου που δεν βλέπω. Η ζωή ευτύχησε να μου δώσει μια εκπληκτική σύζυγο, με την οποία είμαστε παντρεμένοι πολλά χρόνια, ενώ απέκτησα δύο υπέροχα παιδιά, που ακολούθησαν το επάγγελμα στο τραγούδι και το βιολί. Δεν με πειράζει που δεν βλέπω. Η ζωή με δικαίωσε στο πέρασμα του χρόνου» λέει.

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).