76. NINA N-24876 ΚΟΥΚΛΙΝΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ- ΠΑΠΑΤΣΑΡΑΣ ΜΑΝΟΥΣΟΣ- ΜΕΤΖΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ 1968

 Κουκλινός Κανάκης- Παπατσαράς Μανούσος- Μετζάκης Γιώργος NINA N-24876 Άφησες μόνη τη φωλιά (Συρτός Κρήτης) - Μαλεβιζιώτικος πηδηχτός χορός 1968- 45rpm- 7''

Ο Κανάκης Κουκλινός γεννήθηκε στη Γρηγοριά Πυργιωτίσης Ηρακλείου. Γιός του μεγάλου λυράρη Κανάκη Κουκλινού (που έπαιζε παρέα με το Γαλιανό) και που δυστυχώς τον σκότωσαν οι Γερμανοί στα Σκούρβουλα. Άφησε εφτά μηνών έγκυο την Ασπασία τη γυναίκα του και γεννήθηκε ο Κανάκης που πήρε και το όνομα του πατέρα του.

Με τη λύρα του πατέρα του έμαθε να παίζει ο Κανάκης από μικρό παιδί. Ήταν μια βιολόλυρα την οποία έχει ακόμα και σήμερα και παίζει με αυτήν. Από την εποχή του Νίκου Ξυλούρη παίζανε στα λιγοστά κέντρα του Ηρακλείου εκείνη την εποχή.

Ο πρώτος του δίσκος σαρανταπέντε στροφών ήταν ένα υπέροχο συρτό με τίτλο στη ψεύτική σου ομορφιά, αργότερα ακολούθησαν κ’ άλλοι μικροί δίσκοι (έξι προσωπικοί) με διάφορες συνθέσεις του. Σε πολλά γλέντια έπαιξε με το Μανούσο Παπατσαρά που ήταν στα πρώτα του βήματα και με τον πρώτο ξάδερφό του Αντώνη Κουκλινό και με τον άλλο ξάδερφο από τις Καμάρες Μανώλη Χατζάκη με το παρατσούκλι ‘’Χιώτης’’ και τον ‘’Μπουρνέλη’’ Γιώργη Θεοδωράκη. Επίσης με τη λύρα του συνόδεψε το μεγάλο Γιώργο Κουμιώτη στη δισκογραφία του.

Για αρκετά χρόνια ήταν στο εξωτερικό Βέλγιο, Γερμανία, διασκεδάζοντας τους Κρητικούς και όχι μόνο. Το 1979 κυκλοφόρησε τον πρώτο μεγάλο του δίσκο με τον Μίνω Κοτζαμπασάκη και τον Νίκο Πατενταλάκη με τον τίτλο ‘’’Τα κανόνια του Κανάκη’’ που περιέχει μέσα ένα πεντοζάλη με το μοναδικό ασκομαντουρίστικο παίξιμο του Κανάκη. Μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει αρκετές δισκογραφίες και συνεχίζει να ηχογραφεί.

 

 Ο Μανούσος Παπατσαράς γεννήθηκε στις Δάφνες στις 8/2/1945 από γονείς τον Κων/νο Παπατσαρά και τη Μελτινή. Το γένος Οικονομάκη, καταγόμενη από το Βενεράτο. Οι γονείς του απέκτησαν 2 ακόμη παιδιά , τη Μαρία Παπατσαρά – Κακουλάκη και το Γιάννη Παπατσαρά. Σε ηλικία 25 ετών παντρεύεται τη Δέσποινα Λαρετζάκη με την οποία απέκτησε 2 παιδία , τον Κωστή και τη Μαρία.

Οι οικογένειες των γονιών του, έχουν ενασχόληση με την Κρητική μουσική, οπότε ο Μανούσος από μικρός έχει ακούσματα και ερεθίσματα. Έτσι σε ηλικία 15 ετών παίζει λύρα σε γάμο ως επαγγελματίας. Η λύρα όμως δεν τον εκφράζει και γρήγορα σε ηλικία 17 ετών τον βρίσκουμε λαουτιέρη. Σιγά-σιγά γίνεται γνωστός και όλο και περισσότεροι λυράρηδες ζητούν να συνεργαστούν μαζί του.

Υπηρετώντας στο σώμα της Αεροπορίας Τυμπακίου, ως εθελοντής, του δίνεται η ευκαιρία να ασχοληθεί περισσότερο χρόνο με το λαούτο , να συνεργαστεί με νεαρούς λυράρηδες και να γνωριστεί με μεγάλη μερίδα των μερακλήδων της Μεσσαράς.

Με την απόλυση του από το στράτευμα, έχει ολοκληρωθεί καλλιτεχνικά και αρχίζει η συνεργασία του με τους σημαντικότερους Κρητικούς καλλιτέχνες. Σταθμός όμως, στην μετέπειτα καριέρα του, ήταν η συνεργασία του με το μεγάλο Κώστα Μουντάκη, όπου δεν ήταν μόνο πολύχρονη αλλά και ουσιαστική! Καταγράφοντας ως το σημαντικότερο δισκογραφικά έργο του. Ακολουθεί η συνεργασία με δύο άλλους σημαντικούς καλλιτέχνες, αυτή του Χαράλαμπου Γαργανουράκη και του Γιώργη Παπαδάκη.

Εκτός όμως από πολλούς καλλιτέχνες που περιστασιακά και ερασιτεχνικά συνεργάστηκε, σε επαγγελματική βάση συνεργάστηκε με τους παρακάτω:

Ανδρουλάκης Ροδάμανθος, Βασιλάκης Κων/νος, Βασιλάκης Στυλιανός, Γαργανουράκης Χαράλαμπος, Ζαχαριουδάκης Ευάγγελος, Καρπουζάκης Εμμανουήλ, Κακλής Μανόλης, Κακουλάκης Παντελής, Καμάρης Δημήτριος, Κοκριδάκης Γεώργιος, Κριτσωτάκης Ζαχαρίας, Καβαλάρης Στυλιανός, Κλάδος Λεωνίδας, Καλλέργης Κυριάκος, Καλομοίρης Γεώργιος, Κουφαλιτάκης Ιωάννης, Κουκλινός Κανάκης, Λουμπάκης Εμμανουήλ, Λαγός Εμμανουήλ, Μελεσσανάκης Ζαχαρίας, Μανουράς Μανόλης, Μεσσαριτάκης Στέφανος, Μουντάκης Κων/νος, Μελαμπιώτης Εμμανουήλ, Μιχαλάκης Βασίλειος, Μαρκουτσάκης Νεκτάριος, Ξενάκης Μιχαήλ, Ξυλούρης Νικόλαος, Παπαδάκης Γεώργιος, Παπαδάκης Εμμανουήλ ή Μανιάς, Περιστέρης Αντώνιος, Περιστέρης Εμμανουήλ, Ρασιδάκης Εμμανουήλ, Σκορδαλός Αθανάσιος, Σταυρουλάκης Παντελής, Σκευάκης Νικόλαος, Σωπασής Νικόλαος, Σακαλάκης Γελωργιος, Στιβακτάκης Γεώργιος, Σφακιανάκης Γεώργιος ή Αβυσηνός, Φανουράκης Γεώργιος και Φραγκιουδάκης Γεώργιος.

Ο Μανούσος μπορεί να έφυγε νωρίς από κοντά μας αλλά άφησε μεγάλη κληρονομιά στους νεότερους γιατί εκτός της μουσικής, δίδαξε ήθος και απλότητα.

 

 Βιογραφικά στοιχεία για τον Γιώργο Μετζάκη δεν κατάφερα να βρω. Έχει συνεργαστεί με τους: Ιωσήφ Παναγιωτάκη, Κουκλινό Κανάκη, Μουντάκη Κώστα, Κολιακουδάκη Νίκο, Λατζουράκη Φίλιππο, Σκορδαλό Θανάση, Μελαμπιώτη Μανώλη, Σταγάκη Μανώλη, Καλαϊτζάκη Βασίλη και Παπαδάκη Μάρκο.

Στην περιήγηση μου στο διαδίκτυο για την ανεύρεση πληροφοριών, έπεσα σε ένα ωραίο κείμενο του Αντώνη Κουκλινού (ξάδερφο του Κανάκη), για το γραμμόφωνο. Εκεί περιγράφει πως είχε τα πρώτα ακούσματα κρητικής μουσικής και πως πρόσεχαν το γραμμόφωνο και τις ¨πλάκες¨. Φυσικά δεν μπορείς να αποφύγεις τις φθορές από το επαναλαμβανόμενο παίξιμο του δίσκου. Κάτι που δεν απέφυγε και το σημερινό σαρανταπεντάρι. Τις φθορές από το παίξιμο, σημάδι της ποιότητας του περιεχόμενου του δίσκου. Ένα πολύ όμορφο συρτό και ένας εξαιρετικός Μαλεβιζιώτης.

Να ευχαριστήσω τον Αντώνη Κουκλινό και τον Κλεάνθη Ατσαλάκη για το βιογραφικό του Κανάκη. 

(Τα σκαναρισμένα εξώφυλλα που προστέθηκαν είναι του Ιδομενέα από Ρέθυμνο και τον ευχαριστώ πολύ που συμβάλει στη προσπάθεια καταγραφής). Όσον αφορά το σκαναρισμένο δισκάκι της RECOR που θα βρείτε στο φάκελο, στην επόμενη ανάρτηση θα δώσω διευκρινήσεις. 

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο ….(εδώ)

 

75. BP TOURING SERVICE 1958

 BP Touring Service 1958- Flexi-disc- 7"- 33 ⅓ rpm- Shape- Card Backed-  Picture Disc- Single Sided

Δισκάκι στις 33 στροφές, με τα αυλάκια να βρίσκονται πάνω στη κάρτα όπως διακρίνει κανείς και στη φωτογραφία. Διαφημιστική κάρτα-δίσκος, πιθανότατα να την έδιναν στα πρατήρια της BP αφού έκανες μικρό service (λάδια- νερά- καύσιμα- λίπανση). Σούπερ-λουξ βενζινάδικα έδιναν τα συγκεκριμένα διαφημιστικά δισκάκια. Σε ελληνικές ταινίες με πρωταγωνιστές Πάντζα, Μουστάκα, Σούκα, Τζανετάκο και Γκιωνάκη να υποδύονται τους υπάλληλους τέτοιων βενζινάδικων, έχουμε εικόνα για τι βενζινάδικα μιλάμε.

Η συγκεκριμένη σειρά διαφημιστικών δίσκων βγήκε σε διάφορες χώρες της Ευρώπης. Άγνωστοι οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν. Πρέπει να είναι ηχογραφημένα Αμερική από γνωστά συγκροτήματα που έπαιζαν όλο το ελληνικό μουσικό ρεπερτόριο (ελαφρά, δημοτικά, νησιώτικα, λαϊκά κ.α. και θα αναρτήσω αργότερα). Οποιοσδήποτε μπορεί να αναγνωρίσει αυτούς που συμμετέχουν, ας μας ενημερώσει. Η εκτύπωση και το κόψιμο του δίσκου(κάρτα) πρέπει να έγινε στη Γαλλία.

Στο δίσκο, ακούγονται ελαφρά, πλακιώτικα, λαϊκά, δημοτικά(καλαματιανό), νησιώτικα ακούσματα. Ακούγεται και το ¨Ντρούμου-ντρούμου τα βραχιόλια της βροντούν¨. Μουσική διαπαιδαγώγηση (νο1) από την Κυρία Αθηνά, την δασκάλα μας στο δημοτικό. Εκεί μάθαμε ¨Την τράτα μας την κουρελού¨, ¨Πέρα στους πέρα κάμπους¨, ¨Ένα το χελιδόνι¨ και πάρα πολλά νησιώτικα, δημοτικά, εντεχνο-επαναστατικά ανάλογα με την περίσταση και άλλα πολλά που τα θυμάμαι κάθε φορά που τα ακούω. Τα παιδικά τα είχαμε εξαντλήσει στο νηπιαγωγείο. Μεγάλο κεφάλαιο. 

 Μουσική διαπαιδαγώγηση (νο2) Το Αυτοκίνητο. Στα πολλά ταξίδια (λόγω επαγγέλματος του πατέρα) μας συντρόφευε Μοσχολιού, Πουλόπουλος, Ξυλούρης, Βοσκόπουλος, Παπαδοπούλου,…..ΕΡΑ, Λαϊκά, Ρεμπέτικα, Κρητικά, Νησιώτικα, Δημοτικά, ερασιτεχνικές μαγνητοφωνήσεις (bootleg) με το κλαρίνο του Κάρμα από Σεβεδίκο Φωκίδας και πολύ ραδιόφωνο.

Αργότερα βέβαια με την επανάσταση (την εφηβική) ήρθαν και τα ροκ (με τα παρακλάδια του) και πολλά άλλα που δεν είναι του παρόντος.

Μουσική διαπαιδαγώγηση (νο3) τα πανηγύρια και οι οικογενειακές γιορτές. Βλέπεις τότε δεν υπήρχαν τα social media να στα δώσουν όλα στο πιάτο.

Από ένα δίσκο διάρκειας μόλις 3 λεπτών και κάτι…..είναι απίστευτη η ευκολία, με την οποία, η μουσική σε ταξιδεύει στο χωροχρόνο….! 

 

Φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ)

 

74. COLUMBIA SCDG 2911 ΝΑΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ- ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΣ 1961 (Ηχογράφηση 1935)

Νάκος Γιώργος- Καρακώστας Νίκος COLUMBIA SCDG 2911 Ο Μωρηάς (Κλέφτικο) - Η Χάϊδω (Τσάμικο) 1961(Ηχογράφηση 1935)- 45rpm- 7''

Γιώργος Νάκος, από τους αυθεντικότερους ερμηνευτές δημοτικών τραγουδιών και ηθοποιός του μουσικού Θεάτρου. Γεννήθηκε το 1908 στο Βουνέσι (σήμερα Μορφοβούνι Καρδίτσας) και έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια διότι ο πατέρας του Μιχάλης πέθανε το 1913. Η χήρα Νάκου με τα δυο παιδιά της, το Γιώργο και το Χρήστο, εγκαταστάθηκε στο πατρικό της, στα Φάρσαλα. Από μικρός αναγκάστηκε να δουλέψει, παραμελώντας το σχολείο. Δούλεψε ως καροποιός μέχρι το 1926, οπότε πήγε στην Αθήνα και δούλεψε σε ταβέρνα ως βοηθός.

Το 1927 παρουσιάστηκε στο Στρατό και υπηρέτησε ως προστάτης οικογενείας για οκτώ μήνες, ενώ μετά κατατάχθηκε στην Αστυνομία και συγκεκριμένα στην Αγορανομία Αθηνών. Παντρεύτηκε και απόκτησε δύο παιδιά, το Μιχάλη (1935) και τον Σόλωνα (1937) το παιδί σκοτώθηκε από ατύχημα στα χρόνια της Κατοχής. Τραγουδούσε ερασιτεχνικά στις ταβέρνες και σιγά – σιγά έγινε γνωστός. Σαν γλεντζές που ήταν έκανε ζωή άρχοντα - ρεμπέτη και όχι αστυνομικού, τραγουδώντας κρυφά από την υπηρεσία του.

Το 1935 κυκλοφορεί από την Columbia το κλέφτικο «Μωρηάς», αναγνωρίζεται η μεγάλη αξία του και καθιερώνεται. Από τα μαγαζιά της Αθήνας δέχεται πολλές προτάσεις και διαπρέπει ως τραγουδιστής δημοτικών και αμανέδων. Μεταξύ των άλλων εργάστηκε στην περίφημη ταβέρνα του Πίκινου όπου τραγουδούσε και ρεμπέτικα, χωρίς ωστόσο ποτέ να ηχογραφήσει. Συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς τραγουδιστές, όπως είναι η Ρόζα Εσκενάζυ, η Ρίτα Αμπατζή, ο Κώστας Ρούκουνας, η Μαρίκα Πολίτισσα, ο Στέλιος Κηρομύτης, ο Πρόδρομος Τσαουσάκης, ο Στ. Καζαντζίδης και άλλους μεγάλους της εποχής. H ζωή του Νάκου αλλάζει με αφορμή ένα τυχαίο περιστατικό, το 1937 οπότε παραιτείται από την Αστυνομία για να ασχοληθεί με το μουσικό θέατρο.  

Σε μια ταβέρνα ο Νάκος τελών σε κατάσταση ευθυμίας, μιμούνταν γνωστό μπεκρή της αθηναϊκής αγοράς. Εκεί έτυχε να τρώει ο γνωστός θιασάρχης Μακέδος, ο οποίος ευρισκόμενος σε αδιέξοδο (διότι είχε τσακωθεί με τον Ορέστη Μακρή που έπαιζε το ρόλο του μεθύστακα) πρότεινε στο Νάκο να αναλάβει το ρόλο. Έτσι, ο Νάκος βρέθηκε να κάνει στο θέατρο τον μπεκρή, ενώ παράλληλα τραγουδούσε δημοτικά και ρεμπέτικα τραγούδια, για πολλά χρόνια και με διάφορους θιάσους στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη στην οποία πέρασε αρκετό καιρό. Το 1941 μέσω της Πόλης περνά στη Συρία και από εκεί στην Αλεξάνδρεια, όπου κατατάσσεται στο ψυχαγωγικό τμήμα του Στρατού, όπου ήταν η  Σοφία Βέμπο, με την οποία συνεργάστηκε για πολλά χρόνια αργότερα. Ως ηθοποιός συναγωνίζεται με επιτυχία τον Μακρή στο ρόλο μπεκρή, αλλού κάνει το βλάχο, ενώ ως τραγουδιστής είναι μοναδικός.

Από το 1951 μέχρι και το 1977 συνεργάστηκε με μεγάλους θιάσους και ηθοποιούς, όπως είναι η Μαρίκα Νέζερ, ο Φωτόπουλος, ο Αυλωνίτης, ο Λάσκος, η Ζωζώ Σαπουτζάκη, ο Α. Μπάρκουλης, ο Γ. Μιχαλόπουλος, κ.ά.. Το 1976 εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά «το παλιό το κατοστάρι» ενώ ένα χρόνο αργότερα (1977) με το θίασο του Κ. Βουτσά, οπότε και αποσύρθηκε οριστικά. Ταξίδεψε με θιάσους ταξίδεψε εντός και εκτός Ελλάδος, όπως Κωνσταντινούπολη, Καναδά, Αμερική, Κύπρο, κλπ. Κοινωνικός τύπος όντας, γνώρισε πολλούς ανθρώπους και όχι μόνο από τον στενό καλλιτεχνικό χώρο, όπως φαίνεται από φωτογραφίες με τον Ωνάση, ή την Γκρέτα Γκάρμπο (!).

Ο Νάκος είχε σπάνια φωνή, ωστόσο η μεταπήδηση στο Θέατρο, στέρησε το Δημοτικό τραγούδι από την απαράμιλλη ερμηνεία του. Η δισκογραφική του παραγωγή περιορίζεται σε κατά τι λιγότερο από 30 τραγούδια από αυτά δύο είναι σχετικά με το ρόλο του μπεκρή. Τα δημοτικά συμπεριλήφθηκαν σε ειδικές εκδόσεις (επιλογές) αυθεντικών ερμηνευτών και κυκλοφόρησαν σε Ελλάδα, Ευρώπη και Αμερική. Έζησε ως πραγματικός ρεμπέτης, χαρίζοντας απλόχερα το ταλέντο του και τη ζωή του. Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Ιανουαρίου 1981, ξεχασμένος από όλους. Η μόνη αναφορά στην προσωπικότητα και το έργο του έγινε σε ραδιοφωνική εκπομπή του Γ. Παπαδάκη όπου μίλησε ο ανιψιός του Δημήτρης Κατοίκος.

Λίγα χρόνια μετά στο περιοδικό «Γνώση και  Γνώμη της Καρδίτσας» τομ. 5/1986, δημοσιεύτηκε εργασία του Κλεομένη Καλυβιώτη. Πρώτη φορά εκδήλωση για το Νάκο έγινε στη γενέτειρά του, το Μορφοβούνι Καρδίτσας, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του πραγματοποιήθηκε ειδική εκδήλωση τιμής και μνήμης για το Γιώργο Νάκο, την οποία οργάνωσε η Εταιρεία Σύγχρονης Πολιτιστικής Ανάπτυξης στις 10/8/2008.

Φιλμογραφία: Οι παπατζήδες (1954), Θανασάκης ο πολιτευόμενος (1954), Ο αδελφός μου ο τροχονόμος (1963), Ο κατήφορος μιας ορφανής (1963), Κόσμος και κοσμάκης (1964), Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης (1963), Σε ποιον να πω τον πόνο μου (1964), Αυτοί που μίλησαν με το θάνατο (1970).

 

 Για τον Νίκο Καρακώστα έχω αναφερθεί στην ανάρτηση 38 και νομίζω δεν χρειάζονται συστάσεις για το παίξιμο του.

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο ….(εδώ)

 

 

73. PANIVAR PA-229 ΚΟΥΜΙΩΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ 1970

 Κουμιώτης Γιώργος (Καμαράτος) PANIVAR PA-229 Ο χωρισμός (Ψηλές κορφές και ρεματιές) - Καινούργια αποστολή  1970- 45rpm- 7''

Βιογραφικά στοιχεία και πληροφορίες για τον Γιώργο Κουμιώτη θα βρείτε στην ανάρτηση 47(ή εδώ). Εκτέλεση Γιώργος Κουμιώτης συνοδεία Κρητικής ορχήστρας. Πιθανότατα να είναι και η ορχήστρα η ίδια (με της 47ης ανάρτησης), καθώς χρονολογικά είναι κοντά.

 
(Τα σκαναρισμένα εξώφυλλα που προστέθηκαν είναι του Ιδομενέα από Ρέθυμνο και τον ευχαριστώ πολύ που συμβάλει στη προσπάθεια καταγραφής).

Φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο….(εδώ)

 

72. HIS MASTER'S VOICE A.O. 5238 ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ- ΤΖΙΜΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ- ΜΟΥΝΤΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ 1955

 Κουτσουρέλης Γιώργος- Τζιμάκης Γιώργος (Τσαγκαράκης-Τζαγκαράκης)- Μουντάκης Κώτσας (Μουντόκωστας) HIS MASTER'S VOICE A.O. 5238 Συρτός της θάλασσας - Συρτός νέος Καστελλιανός 1955- 78rpm- 10''

Αγαπημένος Γιώργης Κουτσουρέλης στο λαούτο (σύνθεση και στίχους) σε αυτή τη πλάκα γραμμοφώνου. Βιογραφικά στοιχεία σε παλιότερες αναρτήσεις (2, 41). Στο ¨Συρτό της θάλασσας¨ με τον Τζιμάκη Γιώργο για τον οποίο βιογραφικά στοιχεία θα βρείτε παρακάτω.

Ο Γιώργος Τζαγκαράκης (Τζιμάκης) γεννήθηκε στο Ρέθεμνος το 1913 από πατέρα Ρεθεμνιώτη και μητέρα Xανιώτισσα και συγκεκριμένα από το Σέλινο. Δεν θα προλάβει να χαρεί την ξεγνοιασιά της παιδικής του ηλικίας καθώς ο πατέρας του πέθανε νωρίς και ο Γιώργης έπρεπε να δουλέψει για να βοηθήσει τη μάνα του και τις τρείς αδερφές του. Σε ηλικία 9 ετών το 1922, δούλευε σε ένα καφενείο, δίπλα στη Χωροφυλακή Ρεθύμνης σερβίροντας καφέδες. Στο καφενείο αυτό σύχναζαν παρέες που έπαιζαν μαντολίνο και τραγουδούσαν. Εκεί θα πάρει τα πρώτα του ερεθίσματα για να ασχοληθεί μετέπειτα με την μουσική και το τραγούδι.

Με τις οικονομίες που μάζεψε από την δουλεία του στο καφενείο απέκτησε το πρώτο του όργανο, ένα μαντολίνο που το διάλεξε μαζί με τον παιδικό του φίλο Ανδρέα Ροδινό. Κάποιος Καραμπέτης που ζούσε στο Ρέθυμνο και έπαιζε ούτι, θα τον βοηθήσει να κάνει τα πρώτα του μουσικά βήματα. Ο Τζιμάκης παρόλα αυτά ήταν ένας αυτοδίδακτος καλλιτέχνης, όχι μόνο στο μαντολίνο, αλλά και σε όλα τα άλλα όργανα με τα οποία ασχολήθηκε στην ζωή του. Στα 14 του χρόνια το 1927, όχι μόνο έπαιζε πολύ καλά μαντολίνο, αλλά κάνει και μαθήματα σε άλλους νεαρούς του Ρεθύμνου. Σ’ αυτή την ηλικία, «με κοντά παντελονάκια» όπως λέει ο ίδιος, παίζει σε γάμους και πανηγύρια, πότε μόνος του με το μαντολίνο και πότε με το νεαρό τότε λυράρη Αντώνη Παπαδάκη (Καρεκλά). Σε ηλικία 16 ετών το 1929, γνωρίζει στο Ηράκλειο τον μεγάλο βιολάτορα της Ανατολικής Κρήτης, Στρατή Καλογερίδη και μάλιστα θα τον συνοδέυσει μερικές φορές με το μαντολίνο. Ο Καλογερίδης εντυπωσιάζεται από το παίξιμο του Τζιμάκη και τον παρακινεί να συνεχίσει με το ίδιο ζήλο.

Κάποια στιγμή θα λάβει μέρος και σε ηχογράφηση 78′ στροφών του Καλογερίδη παίζοντας Κιθάρα. Ταυτόχρονα θα καταπιαστεί και με την λύρα και δεν θα αργήσει να γίνει ένας από τους πιο γνωστούς και καταξιωμένους λυράρηδες της εποχής του. Στα τέλη της δεκαετίας του 30′ θα γνωριστεί και θα συνεργαστεί με τους πιο σημαντικούς εκπρόσωπους της Κρητικής μουσικής εκείνης της περιόδου.

Ο Γιώργης Τζιμάκης παρέμεινε ακμαίος και πνευματικά διαυγής μέχρι το τέλος της ζωής του. Έπαιζε, χόρευε και τραγουδούσε με το ίδιο κέφι, υπηρετώντας με το ίδιο πάθος την μουσική μας Παράδοση. Του οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα πάρα πολλά χρόνια αδιάκοπτης προσφοράς του στην Κρητική Μουσική Παράδοση. O πραγματικά αξιόλογος αυτός άνθρωπος και μουσικός έφυγε από την ζωή το 2004 σε ηλικία 91 ετών.

 Στο ¨Νέο συρτό Καστελλιανό¨ έχουμε Κουτσουρέλη Γιώργο στο λαούτο και την τρίτη εμφάνιση στη δισκογραφία του Κώστα Μουντάκη στη λύρα και το τραγούδι.

Ο Μουντόκωστας είχε ξεκινήσει δισκογραφικά, με τον αδερφό του Γιώργου, Στέλιο Κουτσουρέλη στην His Master Voice. Στη δεύτερη εμφάνιση του στη δισκογραφία τον συναντάμε στην Columbia και στην τρίτη (σημερινή ανάρτηση) πάλι στην His Master Voice. Παρακάτω ακολουθεί απόσπασμα από το πρόσφατο βιβλίο του Μάνου Μουντάκη (γιος του Κώστα Μουντάκη) ¨Το χρονικό της πορείας του Κώστα Μουντάκη¨ το οποίο μας δίνει φοβερά βιογραφικά στοιχεία για την ζωή του μεγάλου λυράρη και τις δυσκολίες της εποχής.

«Ο Στέλιος Κουτσουρέλης αναγνωρίζοντας το ταλέντο του Μουντάκη και τον ιδιαίτερο ήχο του παιξίματος του, τον καλεί για να παίξει λύρα στον επόμενο του δίσκο -78 στροφών- στο τραγούδι με τίτλο ¨Συρτός εννιαχωριανός¨, στις 24 Οκτωβρίου 1953. Μεγάλη επιτυχία, αλλά και πρώτη συμμετοχή του Μουντόκωστα στην κρητική δισκογραφία (αργότερα θα αναρτήσω και τον εν λόγο δίσκο)».

Αυτός ο ιδιαίτερος ήχος που βγαίνει από το (καθαρό) παίξιμο της λύρας του Μουντόκωστα μας έκανε να τον αγαπήσουμε. Σε κουβέντα που είχα, παλιότερα με φίλο που έπαιζε μπουζούκι επαγγελματικά, σε διαφωνία μας για το γρήγορο παίξιμο νέων που ήθελαν να μοιάσουν στον Χιώτη, μου είχε πει ότι ο καλός οργανοπαίχτης (καθαρός και τίμιος) ακούγεται στο αργό παίξιμο. Εκεί που καταλαβαίνεις κάθε πάτημα της νότας. Ψιλά γράμματα για μένα, γιατί από μουσική παιδεία έχω μεσάνυχτα. Το θέμα είναι όμως, ότι με τον Μουντάκη, αυτή την καθαρότητα στο παίξιμο την ακούς τόσο σε αργούς όσο και σε γρήγορους σκοπούς (όπως ακριβώς και στον Χιώτη).

(Τα σκαναρισμένα εξώφυλλα-ζευγάρι που προστέθηκαν είναι του Ιδομενέα από Ρέθυμνο και τον ευχαριστώ πολύ που συμβάλει στη προσπάθεια καταγραφής).

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο ….(εδώ)