Καλογρίδης Γεώργιος- Μαρκογιαννάκης Ιωάννης (Μαρκογιάννης) HIS MASTER'S VOICE AO 2888 Συρτός Κεφαλοβρυσιανός - Πεντοζάλια Αμαριώτικα 1949- 78rpm- 10''
«Ο Γιώργος Καλογρίδης (βλέπε και αναρτήσεις 32, 198, 285 και 392) γεννήθηκε στο Σπήλι Ρεθύμνης το 1923 (χωριό που καθόρισε σε μεγάλο βαθμό την κρητική μουσική παράδοση του 20ού αιώνα, αναθρέφοντας μερικούς από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους της) και πέθανε στην Αμερική το 1999.Στα δεκατέσσερά του χρόνια άρχισε να ασχολείται με τη λύρα δίπλα στους συγχωριανούς του λυράρηδες Στεφανή Βασιλάκη (Κονδύλη) και Γιώργη Μαρκογιαννάκη (Μαρκογιώργη). Η Κατοχή τον βρίσκει στο Σπήλι και λίγα χρόνια αργότερα φεύγει για την Αθήνα, όπου θα εγκατασταθεί για μικρό διάστημα. Την περίοδο αυτή (1949) ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο, «Πολλές φορές στον ύπνο μου», που θεωρείται τραγούδι τόσο κλασικό όσο η «Ιτιά» για τη Ρούμελη και ο «Αμάραντος» για το Μοριά. Συνολικά τη δεκαετία 1946-1956 ηχογράφησε είκοσι τραγούδια, ορισμένα από τα οποία είναι δικές του συνθέσεις και διακρίνονται για την άψογη εκτέλεσή τους, την εκπληκτική τους μελωδία και το υπέροχο τραγούδι τους από την εξαίρετη φωνή του ίδιου του Γ. Καλογρίδη, φωνή που σπανίζει σήμερα. Σε κάποιες από τις ηχογραφήσεις του συνεργάστηκε με την εξαίρετη τραγουδίστρια Ειρήνη Μπριλλάκη Καβακοπούλου, επίσης Σπηλιανή, με την οποία ηχογράφησε το ριζίτικο «Τρώτε και πίνετ' άρχοντες» και το παραδοσιακό συρτό «Στον ουρανό θε ν' ανεβώ (συρτός πρώτος)». Αξίζει να σημειωθεί εξάλλου η ιδιαίτερη προσοχή που επιδεικνύεται από το Γιώργη Καλογρίδη στην επιλογή των μαντινάδων, γεγονός που συντελεί αποφασιστικά στην επίτευξη της υψηλής ποιότητας που χαρακτηρίζει το έργο του. Όλες οι ηχογραφήσεις του έγιναν με τη συνεργασία των δύο γνωστών και καταξιωμένων Σπηλιανών λαουτιέρηδων αδελφών Γιάννη και Βαγγέλη Μαρκογιαννάκη (οι Μαρκογιάννηδες εξάλλου ήταν και οι μεγάλοι και βασικοί συνεργάτες του άλλου μεγάλου Σπηλιανού λυράρη, του Θανάση Σκορδαλού).
Ο προικισμένος λυράρης ξενιτεύεται το 1966 στη Νέα Υόρκη, ενώ το 1977, έπειτα από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, το χρυσό του χέρι παραλύει, στερώντας από τον ίδιο αλλά και από τη μουσική μας γενικότερα την ευκαιρία για νέες συνθέσεις του. Ωστόσο η μέχρι τότε μουσική του προσφορά παραμένει, για να σημαδέψει την πορεία της μουσικής μας παράδοσης, και στοιχειοθετεί την υποχρέωση μιας απέραντης ευγνωμοσύνης από μέρους της μουσικής Κρήτης.
Ο Γιώργης Καλογρίδης δεν είναι εύκολο να
προσωπογραφηθεί. Ανήκει στη μεγάλη γενιά καλλιτεχνών που ερωτεύθηκαν τη μουσική
μας και την ανέβασαν πολύ ψηλά σε κείνα τα δύσκολα χρόνια. Στους πρωτομάστορες
και μεγαλουργούς της κρητικής μουσικής παράδοσης.
Οι σκοποί και τα τραγούδια του, πάντοτε τρυφερά σαν την ψυχή του, διακρίνονται
για τη γλυκύτητα και τον ερωτισμό τους. Δείγματα επιδεξιότητας, απλότητας,
ρυθμού και ισορροπίας και προπαντός σεβασμού. Όσοι γλέντησαν με τη λύρα του
είναι σε θέση να πουν πολύ περισσότερα για τον άνθρωπο και καλλιτέχνη
Καλογρίδη, τον τραγουδιστή του έρωτα. Κρίμα που η μοίρα στέρησε πρόωρα από μας
και τη μουσική μας μια τέτοια καλλιτεχνική φυσιογνωμία. Σίγουρα, αν κρατούσε
ακόμη το δοξάρι, η Κρήτη και η δημοτική μας μουσική θα είχαν να επιδείξουν
ακόμη μεγαλύτερο και σπουδαιότερο έργο.
Ο Γιώργος Καλογρίδης πέθανε στην Αμερική το 1999.»
Ο δεύτερος από τους τρεις γραμμοφωνικούς δίσκους του Καλογρίδη στη σημερινή ανάρτηση. Στο λαούτο ο Μαρκογιάννης. Μετέπειτα έκανε ντουέτο με τον Μαρκοβαγγέλη. Αρκετά παιγμένος ο δίσκος αλλά χωρίς να χάνει την μαγεία του. Ο γνωστός ¨Κεφαλοβρυσιανός συρτός¨ ή όπως έγινε γνωστός ¨Πολλές φορές στον ύπνο μου¨. Στην άλλη πλευρά έχουμε τα ¨Πεντοζάλια Αμαριώτικα¨ που προσοχή δεν είναι τα ίδια με τα ¨Αμαριώτικα Πεντοζάλια¨ που έχει συμπεριληφθεί στη συλλογή ¨Πρωτομάστορες¨ του Αεράκη (εκεί παίζει λαούτο ο Μαστράς).
Οι παραπάνω (τρεις) αδημοσίευτες φωτογραφίες του Καλογρίδη, από το προσωπικό αρχείο του Βασίλη Χατζηαντωνίου (Greekdiscography). Ένα τεράστιο ευχαριστώ για την προσφορά του.
Φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).








Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου