219. PANIVAR PA-176 ΚΟΥΜΙΩΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ- ΚΟΥΜΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ- ΚΑΔΙΑΝΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 1970

Κουμιώτης Γιώργος (Καμαράτος)- Κουμιώτης Γιάννης- Καδιανάκης Γιάννης PANIVAR PA-176 Ο Συμπέθερος (Καλαματιανός) - Μωρέ κοπέλι Κρητικό (Συρτός) 1970- 45rpm- 7''

Ο Γιώργος Κουμιώτης (βλέπε αναρτήσεις 47 και 73) γεννήθηκε στο Τεφέλι Ηρακλείου στις 10-8-1931. Πατέρας του ήταν ο Μιχάλης Κουμιωτάκης και μητέρα του η Μαρία το γένος Νουράκη. Η καλλιτεχνική του φύση τον οδήγησε από πολύ μικρό να μάθει λαγούτο σε ηλικία 16 χρονών και να παίζει σε γλέντια στην περιοχή του Ηρακλείου με τον παλιό λυράρη Γαβρίλη Σταυρουλάκη από τα Πιτσίδια όπως και με άλλους συντοπίτες λυράρηδες. 

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 ένας λαουτιέρης μπαίνει στα Ανώγεια, που μέχρι τότε την λύρα την συνόδευε το μαντολίνο. Τον είχε φέρει ο αείμνηστος Νίκος Ξυλούρης. Ο Γιώργος Κουμιώτης ήταν το πρώτο λαγούτο που μπήκε στα Ανώγεια και σε αυτή την αλήθεια συναινεί ο μετέπειτα μεγάλος λαουτιέρης Γιάννης Ξυλούρης αδερφός του Νίκου. Στα επόμενα χρόνια συνεργάζεται με όλη την τότε ανερχόμενη Ανωγειανή μουσική οικογένεια με Μανουρά, Καλομοίρη, Ψαραντώνη και Βασίλη Σκουλά.

Στο επόμενο διάστημα ηχογραφεί να δίσκο με τον Γιώργο Καλομοίρη και ένα με τον Βασίλη Σκουλά ο οποίος και θα βαφτίσει την κόρη του την Βάνα. 

Με δικό του πια μουσικό σχήμα έχοντας συνεργάτη στην λύρα τον Γιάννη Καδιανάκη και τα αδέρφια του Γιάννη και Μανόλη εμφανίζονται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με μεγάλη επιτυχία ενώ παράλληλα ηχογραφεί δεκάδες τραγούδια που γίνονται γνωστά και αγαπημένα.

Τον Γιάννη Καδιανάκη (βλέπε και ανάρτηση 47), από τους αξιόλογους λυράρηδες της Κρήτης, τον συναντάμε σε πανηγύρια και σε εκδηλώσεις, εκεί που δοκιμάζονται πραγματικά οι λαϊκοί οργανοπαίχτες και λιγότερο στη δισκογραφία.

Πληροφορίες και βιογραφικά τόσο για τον Καδιανάκη όσο και για τον αδερφό του Γιώργου Κουμιώτη τον Γιάννη δυστυχώς δεν υπάρχουν. 

Στο σημερινό δισκάκι έχουμε δυο εκδόσεις με διαφορετικές ετικέτες αλλά ίδιες μήτρες. Στη πρώτη έκδοση με τις πράσινες ετικέτες (σημερινή ψηφιοποίηση) δεν αναφέρεται ο λυράρης Γιάννης Καδιανάκης. Επίσης υπάρχει λάθος στις ετικέτες καθώς ¨Ο Συμπέθερος¨ είναι στην Α πλευρά, κάτι που διορθώνεται στις πορτοκαλί ετικέτες. Στις πορτοκαλί ετικέτες προστίθεται ο Καδιανάκης που παίζει ¨λίρα χρυσή¨. Ψάξε το λάθος με τις ετικέτες της Πανιβαρ και κέρδισε. Παρακάτω και οι δύο εκδόσεις με ψηφιοποιημένη την πρώτη (πράσινες ετικέτες- λιγότερα πρεσαρίσματα οι μήτρες).  

Φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).

 

 

218. RCA 47g 2075 ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΝΙΚΟΣ (ΨΑΡΟΝΙΚΟΣ)- ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ- ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ Γ. 1960

Ξυλούρης Νίκος (Ψαρονίκος)- Ξυλούρης Ιωάννης (Ψαρογιάννης)- Μαυρογιάννης Γ. RCA 47g 2075 Νέος Γεννιανός συρτός (Πρόεδρος είμαι των παθών) - Σώσε με γιατρέ μου (Κρητικός Αμανές) 1960- 45rpm- 7''

 

«Όσο και αν φαίνεται αστείο, ο Νίκος έβγαλε για πρώτη φορά δίσκο με πολιτικό μέσο. Οι εταιρίες τότε ήταν δυο. Στη μία ήταν ο ένας σπουδαίος λυράρης (Μουντάκης) στην άλλη ο άλλος (Σκορδαλός) και δεν περνούσε τίποτα. Αφού έκανε πολλές προσπάθειες χωρίς αποτέλεσμα, χρειάστηκε να επέμβει πολιτικός παράγων και να εγγυηθεί ότι «αν δεν πουλήσει ο δίσκος του, θα τα πληρώσω εγώ».

 Οι λυράρηδες ήταν για τα πανηγύρια, τα γλέντια, τους γάμους στα χωριά.   Έπαιζε ο ένας στο καφενείο κι άλλος στο απέναντι. Είχανε κάτι μικρά μεγάφωνα και τα βάζανε ο ένας καφετζής απέναντι από τον άλλο για να δουν ποιος θα επικρατήσει. Υπήρχαν δυο ομάδες. «Μουντακικοί» και «Σκορδαλικοί». Ο Νίκος ήταν ανάμεσα. Κι επιπλέον, επειδή εγώ ήξερα, θυμάμαι του’ γραφα στα Ελληνικά πως ήτανε με την προφορά τους διάφορα ξένα τραγούδια και τα’ λεγε. Από τη Βιολετέρα μέχρι βαλς, αλλά και ¨Άσπρο μου περιστέρι, πέτα¨,¨ Άσπρες κορδέλες τα κορίτσια φοράνε¨ και αργότερα ¨Του Μπελαμή το ουζερί¨ και το ¨Να΄τανε το 21¨.

Το έψαχνε στο σπίτι με τη λύρα. Μάλιστα επειδή ακόμα τότε υπήρχαν κασετόφωνα να αποτυπώνει κάτι που βρήκε –ένα σκοπουλάκι, όπως μου’ λεγε- πολλές φορές, όταν ερχόταν από το καφενείο, δε μου μιλούσε. Έπαιζε με το στόμα του το καινούργιο κομμάτι, έπαιρνε τη λύρα κι έπαιζε μέχρι να το ¨βγάλει¨, να το αποτυπώσει στο μυαλό του. Σχεδόν δυο χρόνια μετά τον πρώτο εκείνο δίσκο των 78 στροφών, ηχογράφησε στη Φιντέλιτυ( και RCA) μια σειρά από τραγούδια σε δίσκους 45 στροφών πια.  

Μετά ήρθαν οι ηχογραφήσεις στη Music-Box. Μερικά από αυτά ηχογραφήθηκαν στο εξάμηνο που ήρθαμε στην Αθήνα το 1964 με άρρωστο το παιδί μας. Από Φλεβάρη μέχρι Ιούλιο. Πήγαινε να ¨γράψει¨ για να πάρει κάποια χρήματα. Έστω και λίγα -90 λεπτά το τραγούδι πληρωνόταν, το είχαμε ανάγκη…».

Τα παραπάνω αποτελούν αποσπάσματα από συζήτηση της Ουρανίας Ξυλούρη με τον Γιώργο Τσάμπρα.

Πρώτο 45άρι του Ψαρονίκου το 1960, μετά από το μοναδικό γραμμοφωνικό δίσκο που είχε κυκλοφορήσει με τον Κουμιώτη (θα αναρτηθεί αργότερα). Από τα πρώτα δισκάκια και της RCA που δεν ήταν ακόμα RCA Victor και έκοβε με μαύρες ετικέτες. Από τις ετικέτες παίρνουμε τις πληροφορίες: Ψαρονίκος τραγούδι και λύρα, Ψαρογιάννης λαούτο και στίχους και εδώ έρχεται βοηθητικός ο Μαυρογιάννης Γ. (πιθανότατα Γιώργος και Ανωγειανός φίλος) στον Κρητικό αμανέ ¨Σώσε με γιατρέ μου¨. Στην πρώτη πλευρά ο ¨Νέος Γεννιανός συρτός¨ που αργότερα ονομάστηκε ¨Πρόεδρος είμαι των παθών¨ γιατί αποτελούσε γλωσσοδέτη και κάποιοι έψαχναν και τον παλιό Γεννιανό.

Στα σκαναρίσματα του δίσκου (ολόκληρου με τις δυο πλευρές) ο φίλος Ιδομενέας Παπαδογιάννης από Ρέθυμνο, που είχα τη χαρά να γνωρίσω από κοντά το φετινό καλοκαίρι, μετά από τηλεφωνική γνωριμία και βοήθεια περίπου δυο χρόνων.           

Φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).

 

 

217. HIS MASTER'S VOICE 7PG 2943 ΠΑΠΑΣΙΔΕΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ- ΓΙΑΟΥΖΟΣ ΚΩΣΤΑΣ 1961 (Ηχογράφηση 1934)

Παπασιδέρης Γιώργος (Παπαϊσιδώρου-Κουλουριώτης)- Γιαούζος Κώστας (Θεοφύλακτος Μουζάκης- Ζούνης) HIS MASTER'S VOICE 7PG 2943 Έβγα μανούλα μ΄ να με΄ δεις (Κλέφτικο) - Πούσουν Γκόλφω (Τσάμικο) 1961(Ηχογράφηση 1934)- 45rpm- 7''

 

Το όνομα του Γιώργου Παπασιδέρη (βλέπε περισσότερα βιογραφικά στοιχεία στις αναρτήσεις 11, 70 και 103), του Αρβανίτη από την Kούλουρη (Σαλαμίνα), είναι μύθος στο Ελληνικό τραγούδι. Ηχογράφησε 1.850 τραγούδια από το 1928 ως το 1977, τραγούδησε σε πανηγύρια και κέντρα με τους καλύτερους μουσικούς της περιόδου και σφράγισε με τη βελούδινη φωνή του δεκάδες τραγούδια-σταθμούς, που οι επερχόμενες γενιές των Ελλήνων θα ανακαλύπτουν και θα χαίρονται, έστω κι αν τα MME θα τα μεταδίδουν με το σταγονόμετρο.
H περίπτωσή του περιγράφει την πορεία του ελληνικού τραγουδιού, καταρρίπτοντας τα ψεύδη, για πρόσωπα και καταστάσεις, για διαχωρισμούς στη μουσική μας, για την ποιότητα τη διασκέδαση και πάνω απ' όλα για την εμπορική συμπεριφορά των εταιρειών δίσκων χθες και σήμερα.

Γεννήθηκε «μέσα» στο κέντρο «Πιπεριές» που διατηρούσε ο πατέρας του στην Kούλουρη και απ' όπου πέρασαν ο Mήτσος Aραπάκης, ο Δημήτρης Aτραΐδης, ο Pούκουνας. Ήταν η τέλεια μαγιά για το πλάσιμο του συνθέτη-τραγουδιστή Γιώργου Παπασιδέρη (Παπαϊσιδώρου) γιου του Χρήστου και της Αικατερίνης, τρίτου από τα εννέα παιδιά τους.
«Βαφτίστηκε τραγουδιστής το 1928 στην «Kολούμπια»! από το γείτονά του, γνωστό λαουτιέρη Σιδέρη Aνδριανό, αφού δούλεψε στα 14 χρόνια του μούτσος στο καΐκι του Γιώργη Mάθεση, για ένα χρόνο. Μετά, καραγωγεύς. Φυσικά, θα τραγουδούσε, όπως όλοι...», μας πληροφορεί ο Θανάσης Mωραΐτης.
H πρώτη προσέγγιση στη διαδρομή και το έργο του Παπασιδέρη ανατρέπει τη «μοναδικότητα» στο είδος. Ο Γιώργος Παπασιδέρης, ως το 1935 τραγουδούσε αμανέδες, δημοτικά και ύστερα ρεμπέτικα, καθώς και μερικά σμυρναίικα, μας πληροφορεί ο καλός μελετητής του. «Έλεγε τα πάντα». Πρώτο ηχογραφημένο τραγούδι ο αμανές «Έχω πολλά παράπονα στο στήθος μου γραμμένα -πότε θα 'ρθεί αυτή η στιγμή να σ' τα πω ένα-ένα».

Ο Κώστας Γιαούζος του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Θεοφύλακτος Μουζάκης (με το παρατσούκλι “Ζούνης“) ήταν ένα από τα τέσσερα παιδιά του Γεωργίου Μουζάκη (επίσης Ζούνη) και γεννήθηκε στο Νιοχώρι της Λευκάδας  το 1884 (άλλες πηγές αναφέρουν 1896 που πιθανότατα είναι η άφιξη του στο Μαρτίνο Βοιωτίας). Στα νεανικά του χρόνια ήταν βοσκός στο οικογενειακό κοπάδι με πρόβατα και αν και αυτοδίδακτος, από νωρίς έδειξε το μουσικό του ταλέντο παίζοντας εκπληκτική φλογέρα!

Καθοριστικό σημείο της διαδρομής του ήταν η στράτευσή του σε καιρούς δύσκολους. Γιατί ανυπότακτος καθώς ήταν σαν χαρακτήρας, δεν άργησε να κηρυχθεί λιποτάκτης και ως εκ τούτου να γίνει καταζητούμενος και να καταφύγει  στα βουνά κυνηγημένος απ΄ τα αποσπάσματα. Όμως παράλληλα ήταν ερωτευμένος με την ξανθιά και πανέμορφη Αναστασία, το σπίτι της οποίας ήταν στην περιοχή της Ράχης, λίγο έξω απ΄ το Νυδρί. Παραφύλαξε λοιπόν και την συνάντησε στο πηγάδι που πήγε για νερό και της ζήτησε να τον ακολουθήσει στο βουνό, κάτι που εκείνη αρνήθηκε. Ξετρελαμένος από τον παράφορο έρωτά του και τυφλωμένος από την αίσθηση της απώλειάς της, την σκότωσε με μαχαίρι, οπότε βέβαια συνέχισε να είναι φυγόδικος και πλέον διπλά καταζητούμενος.

Τότε ήταν που έφυγε μακριά απ΄ την Λευκάδα, άλλαξε το όνομά του σε Κώστα Γιαούζο, τον τόπο καταγωγής του, ακόμα και την ημερομηνία γέννησής του. Κάποιοι μάλιστα λένε πως το επώνυμο που διάλεξε δεν το έκανε τυχαία, αλλά έχοντας σαν στόχο του της καλλιτεχνική του πορεία, ήθελε να συνδυαστεί η παρουσία του με την διασκέδαση (πάμε Γιαούζο= πάμε για ούζο!), δεδομένου πως εκείνη την εποχή το ούζο ήταν το πιο ιν  ποτό σε αυτά τα μαγαζιά.

Σαν Γιαούζος πλέον λοιπόν, κατέληξε στο Μαρτίνο της Βοιωτίας, όπου μαθήτευσε στο κλαρίνο δίπλα στον πιο διάσημο δάσκαλο εκείνης της εποχής, στον Τουρκαλβανό Σουλεημάνη. Εκεί με τις βάσεις που είχε  από το παίξιμο της φλογέρας στο Νιοχώρι από μικρός, αλλά και το τεράστιο μουσικό ταλέντο του, αναδείχτηκε γρήγορα σαν ένας απ΄ τους κορυφαίους -και για πολλούς ο κορυφαίος- προπολεμικός κλαριτζής.

Σύμφωνα με τον Γιάννη Μητρόπουλο στο βιβλίο του “Οι μεγάλοι του Δημοτικού Τραγουδιού“, το παίξιμό του δεν το είχε κανείς. Χρώμα και ύφος μοναδικό και ταχύτητα τρομερή! Υπήρξε ο μοναδικός κλαριτζής που γνώριζε τις εισαγωγές όλων των κλέφτικων τραγουδιών! Από αυτόν τις έμαθαν και όλοι οι νεώτεροι.

Αργότερα ξεκινώντας η δισκογραφία, η φήμη του απογειώθηκε κυρίως όταν συνεργάστηκε με τον τραγουδιστή Γιώργο Παπασιδέρη, με τον οποίο έπαιξε με μοναδικό τρόπο πολλά απ΄ τα τραγούδια που ακούγονται ακόμη και σήμερα, ενώ για την παλιά και αξεπέραστη αγάπη του, την Αναστασία, έγραψε το γνωστό τραγούδι “Ξύπνα καημένη Αναστασά“.

Ο Κώστας Γιαούζος, ήταν από τους λίγους που έπαιζε τις εισαγωγές όλων των κλέφτικων τραγουδιών και από αυτόν τις έμαθαν οι νεότεροι καθώς και ο γιος του Γιώργος Γιαούζος, που κι αυτός έπαιζε πολύ καλό κλαρίνο. Όταν έπαιζε το «Νάσαν τα νιάτα δυο φορές» τα «τσακίσματα» και τα δάχτυλα του Γιαούζου ήταν μοναδικά, έπαιζε με τα δάχτυλα στον αέρα λέγανε. Στο πάλκο του μαγαζιού του Καβάλα χόρευε ο Γεώργιος Κερφύλιας που είχε πουλήσει τα αρνιά και με τα χρήματα αυτά πλήρωνε τα όργανα. Όταν «πέταξε» όλα τα λεφτά και δεν είχε χορτάσει η ψυχή του χορό πλησιάζει τον Γιαούζο και του λέει «Κώστα μυζήθρες παίρνεις;» «Πώς δεν παίρνω;» λέει ο Γιαούζος. Πηγαίνει στο σπίτι του και γυρίζει με ένα γεμάτο ταγάρι από μυζήθρες, κάθε χορός και μία μυζήθρα.

Ο Κώστας Γιαούζος έφυγε απ΄ την ζωή το 1957, μετά από μια μακρά και κορυφαία καριέρα στο κλαρίνο, έχοντας εργαστεί στα πιο γνωστά μαγαζιά του είδους στην Αθήνα αλλά και στα μεγάλα πανηγύρια της Ρούμελης και της Πελοποννήσου.  Στο Νιοχώρι πάντως και στην Λευκάδα δεν ξαναγύρισε ποτέ.

Φοβερό δίδυμο στο σημερινό δισκάκι. Εξαιρετικός Παπασιδέρης στο τραγούδι και άπαιχτος Γιαούζος στο κλαρίνο. Ο καθένας μια κατηγορία μόνος του.   

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).