246. COLUMBIA SCDG 3119 ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΣΤΑΣ- ΚΟΡΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ- ΚΙΣΣΑ ΒΑΣΩ- ΡΟΥΣΑΚΟΥ ΕΙΡΗΝΗ 1962

Κοντογιώργος Κώστας- Κόρος Γιώργος- Κίσσα Βάσω- Ρουσάκου Ειρήνη  COLUMBIA SCDG 3119 Να τώξερα μαννούλα μου (Τσάμικο) - Δεν έρχεται η αγάπη μου (Συρτό) 1962- 45rpm- 7''

 

Στο σημερινό δισκάκι, ένα από τα πιο γνωστά δίδυμα Κώστας Κοντογιώργος στο κλαρίνο και Γιώργος Κόρος στο βιολί. Στο τραγούδι η Βάσω Κίσσα στη μια πλευρά και η Ειρήνη Ρουσάκου στην άλλη. Βιογραφικά στοιχεία για τον Κοντογιώργο και τον Κόρο παρακάτω. Πληροφορίες, βιογραφικά στοιχεία και φωτογραφικό υλικό για τις τραγουδίστριες δεν κατάφερα να βρω. Ενδέχεται (με κάθε επιφύλαξη καθότι η φωνή της Κίσσα αρκετά γνωστή) να χρησιμοποιούν ψευδώνυμα για λόγους φορολογικούς και συμβολαίων με άλλες δισκογραφικές.

Ο Κώστας Κοντογιώργος (βλέπε και αναρτήσεις 90 και 211) γεννήθηκε στα Δερβενάκια και μεγάλωσε στη Βάλτσα της Κορινθίας. Μικρός ήταν τσομπάνης και έπαιζε φλογέρα και αργότερα πίπιζα. Κλαρίνο έμαθε στο στρατό.

Ήταν σύμβουλος σε διάφορες φωνογραφικές εταιρίες για ηχογραφήσεις δημοτικών τραγουδιών.

Ήταν μεγάλος μουσικός με δικό του παραδοσιακό ύφος και καλός συνθέτης. 

Είχε παίξει σε όλα τα δημοτικά κέντρα και συμμετείχε στην ηχογράφηση τουλάχιστον 1000 τραγουδιών με όλους τους τραγουδιστές. 

Κάθισε στο πάλκο μέχρι τα γεράματά του και μάλιστα είχε γράψει και ένα μικρό βιβλίο για τους παλιούς οργανοπαίχτες.

Ο Γιώργος Κόρος (βλέπε αναρτήσεις 45, 139 και 211) γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου 1923 στους Ανδρωνιάνους Εύβοιας, από πατέρα ιεροψάλτη, ο οποίος τον μύησε από μικρό στα μυστικά της βυζαντινής μουσικής. Σε ηλικία 9 ετών άρχισε να μαθαίνει βιολί μόνος τους και στα 12 του έπαιξε για πρώτη φορά σε πανηγύρι. Συνέχιζε να παίζει σε γάμους, γλέντια και ταβέρνες μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '50, οπότε ξεκίνησε η καθαυτό επαγγελματική του καριέρα στη μουσική. 

Αυτός που τον επέβαλε στη δισκογραφία ήταν ο συνθέτης και ερμηνευτής του δημοτικού τραγουδιού Γιώργος Παπασιδέρης. Το 1953 τον άκουσε σ’ ένα κέντρο της Αθήνας και εντυπωσιάστηκε από τον τρόπο που έπαιζε το βιολί, σε μια εποχή που το όργανο αυτό ήταν περιθωριακό στη δημοτική μουσική.

Από τότε, ο Γιώργος Κόρος συνεργάστηκε με καλλιτέχνες από όλο το φάσμα της λαϊκοδημοτικής μουσικής: Γιώργο Παπασιδέρη, Ρόζα Εσκενάζυ, Ρίτα Αμπατζή, Μήτσο Αραπάκη, Στέλιο Καζαντζίδη, Καίτη Γκρέι, Γιώτα Λύδια, Πάνο Γαβαλά, Μανώλη Αγγελόπουλο, Χάρις Αλεξίου, Γιώργο Νταλάρα, Γλυκερία, Ελένη Βιτάλη, Δημήτρη Ζάχο, Αλέκο Κιτσάκη, Σοφία Κολλητήρη, Στάθη Κάβουρα, Τασία Βέρρα, Μάκη Χριστοδουλόπουλο, Σοφία Εμφιετζή και πολλούς άλλους.

Ο Γιώργος Κόρος πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 2014, σε ηλικία 90 ετών. Είπε...¨Αν το δοξάρι του βιολιού μου ήταν πριόνι, με τις δοξαριές μου θα είχα κόψει όλα τα δέντρα και τα δάση της Ρωσίας.¨

¨Τα ταξίμια στο βιολί είναι σαν να μιλάμε, και ο ένας να λέει στον άλλον το παράπονό του, το αίσθημά του, την ιστορία του, κάτι που του έτυχε και ο άλλος πάλι να του λέει, τι λες βρε παιδί μου, αυτά έπαθες;¨.

Φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).

 

245. ΑΕΜΕ 71309 PROMO ΑΕΜΕ ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ… 1983

Αεράκης Στέλιος ΑΕΜΕ 71309 PROMO ΑΕΜΕ Ένας χρόνος… το παρόν και το μέλλον της μουσικής παράδοσης του τόπου μας 1983- 45rpm- 7''

«Ένας χρόνος συμπληρώνεται αυτές τις μέρες, από την απώλεια του Στέλιου Αεράκη, του σημαντικότερου μουσικοπαραγωγού της Κρήτης, του ανθρώπου που ανάλωσε τη ζωή του υπέρ της κρητικής παραδοσιακής μουσικής, στην οποία πρόσφερε τόσα, όσα κανείς άλλος δεν πρόσφερε.

Ο Στέλιος Αεράκης (Ακάκιος) γεννήθηκε στα Σίσαρχα Ανωγείων του Νομού Ρεθύμνης στην Κρήτη. Η πλούσια και «ζωντανή» παράδοση της περιοχής αυτής και η αγάπη του για τη μουσική στάθηκαν οι αφορμές να ασχοληθεί -παιδί ακόμη- με τα παραδοσιακά μουσικά όργανα, παίζοντας μαντολίνο και λίγο αργότερα λαούτο.

Στη συνέχεια ως μουσικός πια, έκανε αρκετές εμφανίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, συνοδεύοντας με το λαούτο του σπουδαίους και καταξιωμένους καλλιτέχνες, κυρίως όμως συνεργάστηκε με τον αξέχαστο Νίκο Ξυλούρη την περίοδο 1967 – 1974.

Από το 1967 στο περίφημο κρητικό κέντρο «Ερωτόκριτος» του Ηρακλείου, των Λευτέρη Αεράκη (Νταρολευτέρη) και Κίμωνα Μανουρά, άλλαξαν τα δεδομένα στην διασκέδαση. Εκεί έλαμψε ο Ψαρονίκος και άναψε το φυτίλι για την κάθοδό του στην Αθήνα. Μαζί με τον Ξυλούρη, ο Στέλιος Αεράκης θα εμφανιστεί το 1971 στην μπουάτ «Λήδρα» στην Πλάκα υπό τη σκέπη του Γιάννη Μαρκόπουλου και δύο χρόνια αργότερα θα δώσουν το παρών στη θρυλική παράσταση το «Μεγάλο μας Τσίρκο» στο θέατρο «Αθήναιον» με τον θίασο της Τζένης Καρέζη σε κείμενα του Ιάκωβου Καμπανέλλη και μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου.

Στα μέσα του 1974 εγκαταστάθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης όπου ζούσε μόνιμα με την οικογένειά του. Τον ίδιο χρόνο μπαίνει στο χώρο του δίσκου αντιπροσωπεύοντας στην Κρήτη την πολυεθνική δισκογραφική εταιρία Columbia, επί σειρά ετών.

Στα χρόνια που ακολουθούν και αφού έζησε από κοντά την αδιαφορία και την προχειρότητα με την οποία αντιμετώπιζαν οι πολυεθνικές δισκογραφικές εταιρίες το δημοτικό τραγούδι, αισθάνθηκε την ανάγκη για μια υπεύθυνη και σωστή παραγωγή στο χώρο της παραδοσιακής μουσικής. Έτσι οδηγήθηκε στην απόφαση να ασχοληθεί με τον τομέα αυτό. 

Το 1980 ιδρύει την Κρητική Μουσική Εταιρία «Αεράκης Α.Ε.Μ.Ε.» και ένα χρόνο αργότερα συγκρούεται με τα συμφέροντα της Columbia και διακόπτεται η συνεργασία τους, με αποτέλεσμα στην πορεία της εκδοτικής του προσπάθειας να αντιμετωπίσει οικονομικές δυσκολίες. Το 1986 με τη βοήθεια και τη συμπαράσταση φίλων, δημιουργεί το «Κρητικό Μουσικό Εργαστήρι – Αεράκης», και αφιερώθηκε αποκλειστικά στο δισκογραφικό έργο. Εν συνεχεία ο αδερφός του Μιχάλης Αεράκης δημιούργησε τις “Μουσικές εκδόσεις Σείστρον” συνδυάζοντας το παλιό με το φρέσκο, και από το 2010 οι δύο εταιρείες ενώνουν τις δυνάμεις τους και δημιουργούν πλέον μία εταιρεία με την ονομασία “ΑΕΡΑΚΗΣ – ΚΡΗΤΙΚΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ & ΣΕΙΣΤΡΟΝ” της οποίας παραγωγός είναι πια ο ανιψιός του, Ανδρέας Αεράκης.

Δισκογραφικά είχε συνεργαστεί με τους σημαντικότερους Κρητικούς καλλιτέχνες, αλλά και με έντεχνους μουσικοσυνθέτες όπως το Γιάννη Μαρκόπουλο, το Σταύρο Ξαρχάκο και το Χριστόδουλο Χάλαρη. Μοναδικές και ανεπανάληπτες θεωρούνται από το κοινό και τους ειδικούς οι δισκογραφικές παραγωγές που είχε πραγματοποιήσει. Εκεί όμως που έδωσε ιδιαίτερη σημασία και αποτελεί έργο ζωής του είναι η πρωτοβουλία καταγραφής και έκδοσης της ολοκληρωμένης και αυθεντικής σειράς δέκα ξεχωριστών μουσικών έργων, με γενικό τίτλο: “ΟΙ ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΕΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ 1920 – 1955”, έργο που συντελεί ορόσημο στη μουσική μας ιστορία και πολύτιμο υλικό για τους μελετητές της μελλοντικής γενιάς.

Σημαντικές και ανεπανάληπτες είναι επίσης οι παραγωγές: “ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ 1955 – 1995”, “ΚΡΗΤΩΝ ΑΓΙΟΙ”, “ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΟΡΔΑΛΟΣ 1920 – 1998”, “ΤΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΑ”, “ΚΡΗΤΩΝ ΕΠΟΣ”, “ΑΡΚΑΔΙΟΥ ΕΠΟΣ”, “ΦΟΥΣΤΑΛΙΕΡΗΣ “Το Στελάκι από την Κρήτη” 1911 – 1992″. Καθώς και τα βιβλία που καταγράφουν με ευλάβεια και υπευθυνότητα τον μουσικο-ποιητικό λόγο σπουδαίων Κρητών ποιητών.

Ο Στέλιος Αεράκης, έφυγε από τη ζωή, στις 15 Νοεμβρίου 2021, σε ηλικία 74 ετών, και ενώ είχε ακόμα πάρα πολλά να προσφέρει.  Άφησε παρακαταθήκη σε όλους τους Κρητικούς, το πολύμορφο έργο του, που ήταν καρπός πολύχρονης, σκληρής προσπάθειας, κινούμενης από την αγάπη του προς τον τόπο, την μουσική του και τις παραδόσεις του.»

Το σημερινό δισκάκι κυκλοφόρησε το 1983 ταυτόχρονα με τον δίσκο ¨Παντέρμη Κρήτη¨ του Νίκου Ξυλούρη. Ενώ φαίνεται να είναι διαφημιστικό (promo) του δίσκου του Ψαρονίκου, είναι διαφημιστικό για αρκετούς από τους δίσκους που είχε κυκλοφορήσει μέχρι τότε από το 1980. Οπότε γιατί αναφέρει ΑΕΜΕ Ένας χρόνος; Επίσης ο δίσκος του Ξυλούρη έχει ετικέτες EMI Columbia και όχι ΑΕΜΕ (γράφει βέβαια ότι έχει την διανομή) όπως όλοι οι άλλοι δίσκοι που διαφημίζονται και που παρεμπιπτόντως αποτελούν διαμάντια της Κρητικής μουσικής παράδοσης. Ακούγοντας το δισκάκι ένα είναι σίγουρο, ότι θα παίξεις και τους δίσκους. Ακούς Ψαρονίκο, Σκουλά, Ross Daly, Αλεφαντινούς, Αεράκη Νικηφόρο, Ροδινό, Ψαραντώνη και τον Ανδρέα Διλβόη που τον υπολογίζουν οι των λαϊκών ασμάτων, σε μίξη.  

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).

 

244. RCA VICTOR 51g 3774 ΜΑΝΟΥΣΕΛΗΣ ΧΡΟΝΗΣ- ΗΛΙΑΚΗΣ (ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ) ΝΙΚΟΣ 1968

Μανουσέλης Χρόνης- Ηλιάκης (Καφαντάρης) Νίκος RCA VICTOR 51g 3774 Πεντοζάλια Ρεθυμνιώτικα - Συρτός Χανιώτικος 1968- 45rpm- 7''

Ο Σφακιανός Χρόνης Μανουσέλης ήταν ένας αυθεντικός Κρητικός λυράρης. Έχει ηχογραφήσει τρεις δίσκους (45 στροφών), δυο με τον Ηλιάκη (Καφαντάρη) Νίκο και ένα ep 45άρι με τον Μεντζάκη στην Αμερική.

Το 2015 "έφυγε". Μια λιτή νεκρολογία του δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΣΦΑΚΙΑ (154/Σεπ.- Οκτ. - Νοέμ. 2015).

«Κρατώντας το δοξάρι του αρκετά χρόνια ο φίλος και αγαπητός σε όλους Χρόνης, διασκέδαζε, υπηρετώντας αυστηρά την παράδοση, φίλους συμπατριώτες, σε συνεστιάσεις, πανηγύρια, αλλά και σε μικρές παρέες, όπως το απαιτούσε το έθιμο, στο χωριό και στη μεγάλη πόλη. Καλός χαμογελαστός και ευγενικός, έφυγε νωρίς από τον Καλλικράτη, για να βρει τη τύχη του στην Αθήνα, όπως πολλοί από μας και δημιούργησε οικογένεια. Ποτέ όμως δεν ξέχασε τους φίλους του, τους χωριανούς και συγγενείς, και κατέβαινε και ζούσε μαζί τους στα Σφακιά.

Έφυγε από κοντά μας ο φίλος, με τη λύρα του και τον παραπονιάρικο σκοπό του, ¨Το αχ το λεσινε πολύ οι βαροκαρδισμένοι, το λέμε νε και μεις οι δυο που ζούμε χωρισμένοι¨, συνήθιζε να τραγουδά, όταν βρέθηκε για λίγο στην Αμερική. Πήγε να βρει τους αγαπημένους του καλλιτέχνες και να συνεχίσουν σε άλλους κόσμους τις μουσικές παραδόσεις και γλέντια. Καλό ταξίδι φίλε μας…¨».

Στο σημερινό δισκάκι μαζί με τον Χρόνη Μανουσέλη ο Καφαντάρης Νίκος στο λαούτο. Δύο εξαίρετα μουσικά κομμάτια με τις αντίστοιχες μαντινάδες.

Δυστυχώς περισσότερα βιογραφικά στοιχεία δεν κατάφερα να βρω. Την φωτογραφία στην Αμερική με τον Χαρίλαο, τον Χρόνη και τον Γιώργο Μεντζάκη, όπως και το παραπάνω κείμενο από την εφημερίδα Τα Σφακιά, τα χρωστάμε στον Αντρέα Χατζηπολάκη (χρόνια πολλά Αντρέα). Τις άλλες δυο φωτογραφίες τις χρωστάμε στον Ιδομενέα Παπαδογιάννη. Να ευχαριστήσω και τους δυο.

Φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).

 

243. FIDELITY 7195 ΣΚΑΛΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ- ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ- ΜΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ 1961

Σκαλίδης Γιάννης- Παπαδάκη (Σκαλίδη) Δέσποινα- Μανουδάκης Βασίλης FIDELITY 7195  Μασταμπαδιανή Λενιώ (Καλαματιανός) - Μικρογωνιώτικος συρτός 1961- 45rpm- 7''

 

Ο Γιάννης Σκαλίδης (βλέπε ανάρτηση 20, 56, 121 και 214) γεννήθηκε το 1927 και καταγόταν από τη Μικρή Γωνιά του  Δήμου Ρεθύμνου, ζούσε στην Ηλιούπολη Αττικής και είχε πολύ μεγάλο δισκογραφικό έργο με ηθογραφικό περιεχόμενο, θέματα από τη ζωή της Κρητικής υπαίθρου, σατυρικά, κ.ά.  Σε αρκετές δισκογραφικές δουλειές του τον συνόδευε η σύζυγός του Δέσποινα, αλλά και ο γιος τους Στέλιος. Ο Γιάννης Σκαλίδης ήταν δάσκαλος της κρητικής λύρας καθώς δίδασκε την τέχνη του αρκετά χρόνια σε Κρητικούς της Αττικής. Ο Γιάννης Σκαλίδης με την σύζυγό του Δέσποινα είχαν δημιουργήσει ένα εξαιρετικό καλλιτεχνικό ζευγάρι στον χώρο της Κρητικής Μουσικής, από τα κορυφαία καλλιτεχνικά ζευγάρια στην Κρήτη, με πολλές επιτυχίες και πολλές εμφανίσεις, ακόμη και στο εξωτερικό, όπου ζούσαν Κρήτες.

Έχει συνεργαστεί με τους Μανουδάκη Βασίλη, Μαράκη Γιάννη, Κλειδουχάκη Ανδρέα, Σιροκάκη Δημοσθένη, Σκαλιώτη Βασίλη (κλαρίνο- βλέπε ανάρτηση 20), Κακουλάκη Φάνη και Κούτρα Ιωάννη (κλαρίνο).

Δυστυχώς περισσότερα βιογραφικά στοιχεία ή συνεντεύξεις του Γιάννη Σκαλίδη δεν έχω καταφέρει να βρω.

Στο πρώτο του δισκάκι ο Σκαλιδογιάννης με τον Μανουδάκη και τη γυναίκα του Δέσποινα, η σημερινή ανάρτηση, με ένα Κρητικοκαλαματιανό και ένα συρτό.

Φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).

 

242. PAN-VOX PAN 6651 ΜΠΑΡΜΠΕΡΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ- ΛΕΓΑΚΗ ΦΩΤΕΙΝΗ 1974

Μπαρμπεράκης (Φακίνος) Μανώλης- Λεγάκη Φωτεινή PAN-VOX PAN 6651 Με παίρνουν στο τηλέφωνο - Ο ψαροκαφενές 1974- 45rpm- 7''

Ο Μανώλης Μπαρμπεράκης γεννήθηκε 15 Αυγούστου 1937 στην Κορωνίδα (Κωμιακή) της Νάξου. Το πραγματικό του όνομα είναι Μανώλης Φακίνος. Από μουσική και ναυτική οικογένεια, ο παππούς και ο πατέρας του έπαιζαν τσαμπούνα ενώ η μάνα του ήταν ζωγράφος.

Ο Μανώλης Μπαρμπεράκης, έχει μακρά ιστορία στο λαϊκό και νησιώτικο τραγούδι. Ασχολήθηκε από μικρός με το βιολί που του είχε δώσει ο παππούς του. Αφού τελείωσε το δημοτικό στη Νάξο έφυγε και ήρθε στην Αθήνα. Γράφτηκε και τελείωσε την Μηχανική σχολή στον Πειραιά.

Ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στο λαϊκό τραγούδι τη δεκαετία του ’50. Το 1953 ο σπουδαίος οργανοπαίκτης και συνθέτης ο Γιώργος Μαριώλας, που ήταν συγχωριανός του, τον πήρε κοντά του στα πανηγύρια. Έτσι σταδιακά μπαίνει στο χώρο βγάζοντας κάποια χρήματα για να ζήσει. Μετά από τρία χρόνια ο Μαριώλας τον πάει σε οντισιόν στην Columbia. Εκεί κάνει πρόβες και μπαίνει στο στούντιο μαζί με την Γιώτα Λύδια για να ηχογραφήσει το πρώτο του τραγούδι σε δίσκο 78 στροφών, σε σύνθεση των Μητσάκη και Δερβενιώτη με τίτλο τραγουδιού ¨Ο άτυχος¨. Στο δίσκο αυτό αναγράφεται το πραγματικό του όνομα «Φακίνος». Στη συνέχεια ο Μηλιόπουλος θα του προτείνει να βρει καλλιτεχνικό ψευδώνυμο. Ο παππούς του ήταν μπαρμπέρης και τον πατέρα του τον φώναζαν Μπαρμπερογιάννη οπότε βγήκε το ψευδώνυμο Μπαρμπεράκης για τον Μανώλη και έτσι έμεινε έως σήμερα.

Στην Columbia δεν τον πρόσεξαν επειδή το πρώτο του τραγούδι δεν πήγε καλά και έτσι παρουσιάζεται στο Ναυτικό για 27 μήνες θητεία και μακριά από την δισκογραφία. Όταν τελείωσε την θητεία του, πάλι ο Μαριώλας τον πάει στην Music-Box το 1962. Πρώτο τραγούδι του εκεί το ¨Και σήμερα κοντά σου¨ που κάνει μεγάλη επιτυχία. Τώρα πλέον ο Μανώλης πατάει πολύ στην φωνή του Περπινιάδη, με συνέπεια πολλοί να μπερδεύονται για το ποιος είναι ποιος στα τραγούδια που ακούγονται τότε. Ακολουθούν και άλλες μεγάλες επιτυχίες όπως τα ¨Δώσε μου πικρό φαρμάκι¨, ¨Έξω ντέρτια έξω στεναγμοί¨, ¨Δως μου το κορίτσι θεία¨ και πολλά ακόμα. Γίνεται πλέον γνωστό το όνομα του και γνωρίζει την καταξίωση.

Το παράδοξο είναι ότι ενώ είναι πλέον γνωστός και πουλάει, δεν εμφανίζεται σε κανένα μεγάλο κέντρο της Αθήνας για σχεδόν μια δεκαετία. Αυτό θα γίνει για πρώτη φορά το 1970-71 στο κέντρο «Στελλάκης» πλάι στον Νίκο Γιουλάκη.

Στις αρχές και στα μέσα της δεκαετίας ΄60 δουλεύει στην επαρχία σε όλη την Ελλάδα σε ταβερνάκια και πανηγύρια. Στη συνέχεια μπαίνοντας στη δεκαετία του ΄70 κάνει πολλές δισκογραφικές ηχογραφήσεις, εμφανίσεις σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και στο εξωτερικό (Αμερική, Καναδά, Αυστραλία) και φυσικά στο αγαπημένο του νησί τη Νάξο. Στη Νάξο έχει φανατικούς θαυμαστές, που σε κάθε εμφάνισή του δημιουργείτο το αδιαχώρητο.

Δεν σταμάτησε ποτέ να τραγουδάει και να εμφανίζεται μαζί με τον γιο του σε διάφορα μικρά συγκροτήματα με λαϊκά και νησιώτικα τραγούδια. Στην πορεία του άφησε σχεδόν 400 τραγούδια με μια αξιόλογη δισκογραφική καριέρα.

Βιογραφικά στοιχεία για την Φωτεινή Λεγάκη δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω. Εικονίζεται στην παραπάνω φωτογραφία μαζί με τον Μπαρμπεράκη και τον Αντώνη Κονιτόπουλο.

Πληροφορίες, φωτογραφίες και το ηχητικό αρχείο …(εδώ).